قرار صبحانه روز دوم

User Rating: 0 / 5

وَلَقَدْ عَلِمْتُمُ الَّذِينَ اعْتَدَوْا مِنكُمْ فِي السَّبْتِ فَقُلْنَا لَهُمْ كُونُوا قِرَدَةً خَاسِئِينَ ﴿البقرة: ٦٥﴾

و كسانى از شما را كه در روز شنبه [از فرمان خدا] تجاوز كردند نيك شناختيد، پس ايشان را گفتيم: «بوزينگانى طردشده باشيد.» 
  • این آیه نیز بر روح عصيانگرى و نافرمانى حاكم بر يهود و علاقه شديد آنها به امور مادى اشاره مى کند.
    خلاصه ماجرا چنين بود:" خداوند به يهود دستور داده بود، روز" شنبه" را تعطيل كنند، گروهى از آنان كه در كنار دريا مى‏زيستند به عنوان آزمايش دستور يافتند از دريا در آن روز ماهى نگيرند، ولى از قضا روزهاى شنبه كه مى‏شد، ماهيان فراوانى بر صفحه آب ظاهر مى‏شدند، آنها به فكر حيله‏گرى افتادند و با يك نوع كلاه شرعى روز شنبه از آب ماهى گرفتند، خداوند آنان را به جرم اين نافرمانى مجازات كرد و چهره‏شان را از صورت انسان به حيوان دگرگون ساخت".
    این افراد که در کنار دریا زندگی می کردند و عمده درامد خود را از این راه کسب می کردند، دستور داده شد که در روز شنبه ماهی نگیرند ، از قضا در روز شنبه به دلیل نبود ماهیگیران و شاید یک امر خارق العاده دیگر مایهیان زیادی بر روی آب می امدند و همین وسیله ازمایش آن ها قرار گرفت . افرادی که در برار این ازمایش قرار گرفتند ، چندین دسته بودند:
    گروه اول" كه اكثريت را تشكيل مى‏دادند، به مخالفت با اين فرمان الهى برخاستند.
    " گروه دوم" كه قاعدتا اقليت كوچكى بودند، در برابر گروه اول به وظيفه امر به معروف و نهى از منكر قيام كردند.
    " گروه سوم"، ساكتان و بى‏طرفان بودند، كه نه همگامى با گناهكاران داشتند و نه وظيفه نهى از منكر را انجام مى‏دادند.
    تفسیر کامل تر در ذیل ایه 163 تا 166 سوره اعراف بیان شده است .
    جالب اينكه از امام باقر و امام صادق ع در معنى آيه بعد از آن نقل شده كه فرمودند: منظور از" ما بين يديها" نسل آن زمان و مراد از" ما خلفها" ما مسلمانان هستيم، يعنى اين درس عبرت مخصوص بنى اسرائيل نبود، و همه انسانها را شامل مى‏شود .
    نکته این که قوم بنی اسراییل با چیزی امتحان شدند که با زندگی آن ها امیخته بود ، و احتمال گناه در این ازمایش برای انها زیاد بود ، قطعا انسان ها با چیزی امتحان می شوند که احتمال گناه در آن وجود دارد وگرنه وسیله ازمایش قرار نمی گیرد.
    برگرفته از تفسیر نمونه

  • أعوذ بالله من الشیطان الرجیم
    و سلام...
    بنى اسرائيل وقتى دست بگناه و نافرمانى زدند علمايشان آنان را توبيخ و تنبيه نموده و از گناه نهى كردند، و ليكن در عين حال با ايشان همنيشينى مى‏كرده و با هم مى‏خوردند و مى‏آشاميدند، تو گويى اينان نبوده‏اند كه ديروز گناه مى‏كردند، وقتى خداى تعالى چنين ديد، به دلهايشان اختلاف‏ انداخته و به زبان يكى از پيغمبران آنان را لعنت كرد! سپس رسول اکرم (صلّی الله علیه وآله و سلّم) روى به ما كرده و فرمود: به خدا سوگند شما هم يا اين است كه امر به معروف و نهى از منكر مى‏كنيد و مردم را بسوى حق واداشته و به آن سوق مى‏دهيد، يا آنكه بطور مسلم بين شما تنافر و دشمنى مى‏اندازد، و نيز بطور مسلم شما را هم لعنت و از رحمت خود دور خواهد نمود، همانطورى كه آنها را لعنت كرد.
    چه ميشود اقوامى را كه همسايگان خود را علم و ادب و احكام دين ياد نمى‏دهند، و آنان را به احكام دين آشنا نمى‏سازند، امر به معروف و نهى از منكرشان نمى‏كنند؟ و چه مى‏شود مردمى را كه از همسايگان خود علم و ادب و احكام دين نمى‏آموزند، و به اين وسيله خود را آشناى به احكام دين و متفطن به آن نمى‏سازند؟
    اين بود حال بنى اسرائيل، و به خدايى كه جان من بدست اوست سوگند، يا اين است كه امر به معروف و نهى از منكر مى‏كنيد و يا اينكه در اثر ترك آن خداوند اشرار شما را بر شما مسلط مى‏كند، آن وقت است كه حتى دعاى نيكان شما هم در حقتان مستجاب نمى‏شود.(ترجمه الميزان، ج‏6، ص121)
    البته امری بدیهی است که امر به معروف و نهی از منکر، اصول و شرایطی دارد که باید آموخته شده و بلکه به درستی برای فرد آمر و ناهی، بایستی تفهیم شود.

افزودن نظر