قرار صبحانه روز صد و نهم

User Rating: 0 / 5

quran

) إِن يَمْسَسْكُمْ قَرْحٌ فَقَدْ مَسَّ الْقَوْمَ قَرْحٌ مِّثْلُهُ وَتِلْكَ الْأَيَّامُ نُدَاوِلُهَا بَيْنَ النَّاسِ وَلِيَعْلَمَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَيَتَّخِذَ مِنكُمْ شُهَدَاءَ وَاللَّهُ لَا يُحِبُّ الظَّالِمِينَ ﴿آل‌عمران: ١٤٠﴾  

 

اگر به شما آسيبى رسيده، آن قوم را نيز آسيبى نظير آن رسيد؛ و ما اين روزها[ى شكست و پيروزى‌] را ميان مردم به نوبت مى‌گردانيم [تا آنان پند گيرند] و خداوند كسانى را كه [واقعاً] ايمان آورده‌اند معلوم بدارد، و از ميان شما گواهانى بگيرد، و خداوند ستمكاران را دوست نمى‌دارد.

  • مهمان - نام

    خداوند درباره بندگان بسیار رئوف ومهربان است والبته خدا همه رادربهشت هایی داخل گرداند که زیردرختانش نهرها جاری است ودر انجا طلا ومروارید بردست وجامه حریربه تن کنند.در روزگاری که گناه بر دستانم و برزبانم چون غباری نشسته است به آرزوی کرامت پروردگار خود می باشم فرصتهای جبران را از دست می دهم ونگاهم به پشت سر وزمانهایی است که گذشته اند اما ای اهل بهشت به پاس ایام پیروزیتان ،ما را به نزد خود وبه زیر سایه درختان بهشتی فراخوانید اگر به واقع ایمان اورده اید.که بهشت ما نسیم نفسهای شما اهل بهشت است

  • اسباب تزول آیه:
    ترجمه تفسير الميزان ج‏4 102
    در الدر المنثور «2» است كه: ابن ابى حاتم از ابى الضحى روايت كرده كه گفت وقتى آيه:" وَ يَتَّخِذَ مِنْكُمْ شُهَداءَ" نازل شد، همان روز هفتاد نفر از مسلمانان كشته شدند، كه چهار نفرشان از مهاجرين بودند، يعنى حمزة بن عبد المطلب، و مصعب بن عمير (همپيمان بنى عبد الدار) و شماس بن عثمان مخزومى، و عبد اللَّه بن جحش اسدى، و بقيه از انصار بودند.
    مؤلف قدس سره: و از ظاهر روايت بر مى‏آيد كه راوى يعنى ابو الضحى كلمه" شهداء" در آيه را به معناى كشته شدگان در معركه جنگ گرفته و بيشتر مفسرين هم دنبال او را گرفته‏اند. ولى در بيان سابق گفتيم كه هيچ دليلى از ظاهر كتاب بر اين معنا نداريم، بلكه ظاهر اين است كه مراد از شهدا، گواهان اعمال باشند.

  • اسباب نزول آیه در:
    ترجمه مجمع البيان فى تفسير القرآن ج‏4 265
    [بيان‏]...آيه براى تسليت مؤمنان آمده بمناسبت رنجها و زحمتهايى كه در احد بايشان رسيد. (از زهرى و قتاده و ابن نجيح).
    * * * * *[بيان‏]...و گفته‏اند كه چون مسلمين در روز احد از شكاف كوه عقب نشينى كردند و خالد با سواران مشركين آهنگ كوه كرد كه بآن شكاف بالا رود پيغمبر عرضه داشت: بار خدايا از بالا رفتن اينان جلو بگير كه ما را جز بتو قوتى نيست خداوندا در اين شهر جز اين افراد اندك كسى ترا نميپرستد. در اينوقت خداوند اين آيه فرستاد و در پى آن جمعى از تير اندازان بكوه بالا رفتند و سواران مشركين را تير باران كردند تا آنها را بعقب نشينى وا داشتند و مسلمانان بر كوه صعود نمودند و اينست قول خداوند.
    وَ أَنْتُمُ الْأَعْلَوْنَ‏- از ابن عباس.

افزودن نظر