قرار صبحانه روز صد و سی و دوم

User Rating: 0 / 5

quran

أَفَمَنْ أَسَّسَ بُنْيَانَهُ عَلَىٰ تَقْوَىٰ مِنَ اللَّهِ وَرِضْوَانٍ خَيْرٌ أَم مَّنْ أَسَّسَ بُنْيَانَهُ عَلَىٰ شَفَا جُرُفٍ هَارٍ فَانْهَارَ بِهِ فِي نَارِ جَهَنَّمَ وَاللَّهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ ﴿التوبة: ١٠٩﴾   

آيا كسى كه بنياد [كار] خود را بر پايه تقوا و خشنودى خدا نهاده بهتر است يا كسى كه بناى خود را بر لب پرتگاهى مُشرف به سقوط پى‌ريزى كرده و با آن در آتش دوزخ فرو مى‌افتد؟ و خدا گروه بيدادگران را هدايت نمى‌كند.

به زودى در دلهاى كسانى كه كفر ورزيده‌اند بيم خواهيم افكند، زيرا چيزى را با خدا شريك گردانيده‌اند كه بر [حقانيت‌] آن، [خدا] دليلى نازل نكرده است. و جايگاهشان آتش است، و جايگاه ستمگران چه بد است.

  • مهمان - دانش پنهان

    آیا کسی که مسجدی به نیت تقوا تأسیس کرده و رضای حق را طالب است مانند کسی است که بنایی سازد بر پایه سستی در کنار مسیل ( لبه پرتگاه دوزخ ) که زود به ویرانی کشد و عاقبت او را به آتش دوزخ درافکند؟! و خدا هرگز ستمکاران را هدایت نخواهد فرمود.
    مگر آنکه او مسجدی ساختست
    به تقوا و پرهیز پرداختست
    همیشه ز درگاه حق روز و شب
    رضای خدا را نماید طلب
    بود همچو آنکس که روی ریا
    یکی مسجدی را نماید بنا ؟
    که نزدیک سیل است و بنیانش سست
    به ویرانی آن را کشاند درست
    سرانجام آن خانه از داربست
    به دوزخ بیفتد به ناری که هست
    هدایت نخواهد کند کردگار
    گروهی بدینسان ستم پیشه کار
    كسى كه مبنای كار خود را بر پايه تقوا و خشنودى خدا نهاده بهتر است‏ يا كسى كه بناى خود را بر لب پرتگاهى مشرف به سقوط پى ‏ريزى كرده و با آن در آتش دوزخ فرو مى‏ افتد و خدا گروه بيدادگران را هدايت نمى ‏كندهمواره آن ساختمانى كه بنا كرده ‏اند در دلها يشان مايه شك [و نفاق] است تا آنكه دلهايشان پاره پاره شود و خدا داناى سنجيده‏ كار است.«جرف» در زبان عربى به معناى «حاشيه» نهر و يا چاه است كه آب زير آن را خالى كرده باشد و «هار» به معناى شخص يا ساختمان سستى است كه در حال سقوط است.بنابراين مراد از اين دو كلمه به همراه «شفا»، لب پرتگاهى است كه مشرف به سقوط باشد.
    آيه 109 و 110 سوره توبه تمثيلى از اساس زندگى مؤمن و منافق است كه اولى مبتنى بر تقوى و رضوان الهى و بناى دومى بر تزلزل و ترديد است. نتيجه چنين نگرشى در مؤمن رسيدن قلب او به مرحله يقين و چنان نگرشى از منافق متلاشى شدن دل در اثر قرار گرفتن در آماج شك و ترديد است.

  • مهمان - ن

    یکی از مهمترین مواقف و مراحل روز قیامت، حضور در دادگاه عدل الهی و رسیدگی به حساب خلایق است. چنانکه یکی از نامهای آن روز نیز یوم الحساب است.
    دادگاهی با خصوصیات ویژه خود که درنوع خود بی نظیر است. حاکم و دادرس بی نظیر، پرونده و گواهان و میزان و قانون بی نظیر، دادگاهی که حاکم خود شاهد نیز باشد. مجرم خود علیه خود شهادت می دهد. جزئیات اعمال وحقیقت آنها و نیت فاعل آنها دقیقا ضبط شده است و تنظیم کنندگان پرونده ازهرگونه خطا و اشتباه مصون اند.

    اینک بعضی از آیات قرآن کریم دراین رابطه نقل می شود. دررابطه با اصل حساب می فرماید: «حتما بازگشت آنها به سوی ما است و مسلما حساب آنها نیز با ما می باشد.1» و درآیه دیگری می فرماید: «به او می گوییم کتابت را بخوان؛ امروز کافیست که خود حسابگر خود باشی.2»
    اصولا ارزیابی وحسابرسی ازنظر قرآن امری ثابت، حق وحتمی است. به همین سبب درمورد برقراری محکمه و میزان و حسابرسی به اعمال بندگان در روز قیامت می فرماید:
    «سنجش و وزن کردن اعمال درآن روز حق است. پس کسانی که میزانهای اعمال آنها سنگین است رستگارند و کسانی که میزانهای اعمال آنها سبک است، افرادی هستند که سرمایه وجودی خود را ازدست داده ودرخسران و زیان می باشند.3»
    و سرانجام چنانکه قبلا گذشت یکی از نامهای روز قیامت روز حساب است. بیان قرآن چنین است:« این نعمتهای توصیف ناشدنی بهشت، همان چیزی است که برای روز حساب به شما وعده داده می شود.4» و درباره کیفیت این حسابرسی می فرماید: محاکمه درآخرت همچون دادگاههای دنیا نیست که بسیار طولانی وپیچیده باشد. بلکه دلایل وشواهد بس روشن، گواهان فراوان وقاطع، حاکم علیم وخبیرو قدیر بوده وبه همین سبب دادرسی بسیار سریع وقاطع است. قرآن کریم می فرماید:« وآگاه باشید که داوری مخصوص اوست و او سریعترین حسابگران می باشد.5» ودرآیات دیگری آمده است:« مسلما خداوند سریع الحساب می باشد

  • مهمان - نام

    ابوعامر پدر حنظله، شهید معروف غزوه احد، در دوران جاهلیت تمایلات شدیدی به آیین مسیح پیدا کرده و به مسلک راهبان در آمده بود. با ظهور اسلام و طلوع آن از افق مدینه، اقلیت‌های مذهبی در جامعه جایگاه خود را از دست دادند و ابوعامر که از این موضوع ناراحت شده بود، با منافقان اوس و خزرج همکاری صمیمانه‌ای را آغاز کرد.

    به جمعی از آنها پیشنهاد کرد در دهکده قبا مسجدی در برابر مسجد مسلمانان بسازند و آنجا را پایگاهی برای توطئه علیه اسلام قرار دهند. منافقان پیش از حرکت پیامبر به سوی تبوک، اجازه‌ی ساخت این مسجد را از پیامبر خواسته بودند و پیامبر تصمیم نهایی را به پس از مراجعت از سفر موکول کرده بود.
    ولی حزب نفاق در غیاب پیامبر مسجد را ساختند و در مسیر بازگشت پیامبر از تبوک به مدینه از او خواستند که با خواندن چند رکعت نماز آنجا را افتتاح کند.

    پیامبر با وحی الهی از توطئه منافقین آگاه شد و دانست که مسجد ضرار به منظور ایجاد تفرقه میان مسلمانان ساخته شده است. بنابراین دستور داد مسجد ضرار را با خاک یکسان کنند و تیرهای چوبی‌اش را بسوزانند و به زباله‌دانی تبدیل کنند.
    به این ترتیب پایگاه منافقان نابود شد و تنها حامی آنها، عبدالله بن ابّی، نیز دو ماه پس از جنگ تبوک درگذشت.

  • حضرت زهرا سلام الله علیها فرمودند: کسی که عبادت های خالصانه خود را به سوی خدا فرستد، پروردگار بزرگ برترین مصلحت را به سویش فرو خواهد فرستاد. (بحار الانوار ، ج 70، ص 249 )
    آیت الله بهجت شاه کلید قبولی اعمال را «معرفت» می دانند...
    توجه به سمت خداوند متعال و خلوص نیت داشتن، گام بلندی در مسیر عبودیت به حساب می آید...

افزودن نظر