نقش جملهٔ «و قعدوا » در ۱۶۸ آل عمران (۶۷)

بیشتر
4 سال 7 ماه پیش #271 توسط علیرضا فرشچی
﴿الَّذينَ قالُوا لِإِخْوانِهِمْ وَ قَعَدُوا لَوْ أَطاعُونا ما قُتِلُوا قُلْ فَادْرَؤُا عَنْ أَنْفُسِكُمُ الْمَوْتَ إِنْ كُنْتُمْ صادِقينَ ۝١٦٨ آل عمران﴾
تا جایی که به یاد دارم شنیده یا خوانده‌بودیم که حال اگر جملهٔ مضارع باشد یکراست می‌آید و اگر ماضی باشد با واو حالیه و قد و اگر جملهٔ اسمی باشد با و حالیه:
جاء علي يضحك: علی آمد درحالی‌که می‌خندید [= جاء علي ضاحكا]
جاء علي و قد ضحك: علی در حالی که خندیده‌بود آمد
جاء علي و هو ...
پس «و قعدوا» اینجا حال نیست؟

لطفاً ورود یا ايجاد حساب كاربری برای پیوستن به بحث.

بیشتر
4 سال 7 ماه پیش #272 توسط امیر ذوقی
سلام عليكم
اينكه جمله حاليه اگر فعليه ماضويه باشد بايد مقرون به قد و واو الحال باشد، نظر بصريون است؛ آنها هرجا در قرآن يا نصوص جمله ماضويه در موقعيت حال قرار گرفته باشد و قد نيامده باشد مي‌گويند: «بإضمار قد». ولي من در اين بحث به خصوص به جهت وجود شواهد قرآني قائل به نظر كوفيون هستم كه جمله ماضويه اگر در موقعيت حال قرار بگيرد، مي‌تواند بدون «قد» هم بيايد. يكي از شواهد همين آيه است.

لطفاً ورود یا ايجاد حساب كاربری برای پیوستن به بحث.