توضیح بیشتر دربارهٔ نصب «ويعلمَ الصابرين»

بیشتر
4 سال 6 ماه پیش #239 توسط علیرضا فرشچی
ادات نصب در عربی همین چهار است: أن و لن و كي و إذن. ولی پاره‌ای دیگر هم هست که به تقدیر أن منصوب می‌کند، مانند حتى و لِـ.
در آیهٔ ﴿أم حسبتم إن تدخلوا الجنة ولمّا يعلمِ الله الذين جاهدوا منكم ويعلمَ الصابرين؟﴾ که استاد ذوقی به این نکته اشاره کرد که يعلم نخست به دلیل آمدن «لما» مجزوم شده‌است (کسره برای وصل به سکون است وگرنه ساکن می‌شد) ولی دومی منصوب شده‌است و توضیح اینکه «و» واو حالیه است و أن محذوف داریم.
در زبان عربی واو دو جا می‌تواند منصوب کند:
- اگر فعل با و یا ف یا ثم یا أو عاطفه به اسم محض عطف شود (که توضیحی مختصر و نمونه‌اش از قرآن در اینجا گذشت): در این حالت می‌توان أن را تقدیر کرد و نیاورد
- اگر پس از فعل طلب (امر، نهی، ترجی، تمنی، ...) یا نفی، با واو حالیه فعلی بیاید: اینجا باید أن را حذف کرد
مثلا: «لا تنهَ عن خُلُق وتأتيَ مثلَه»: از خوی و رفتاری بازمدار درحالی که خود مانند آن را می‌کنی.
در این آیه نیز در اصل چنین است (پس از نفی با لمّا): آیا گمان کردید وارد بهشت شوید ولی هنوز خدا درحالی که از صابران آگاه است از مجاهدان آگاه نشده‌باشد؟

لطفاً ورود یا ايجاد حساب كاربری برای پیوستن به بحث.

بیشتر
4 سال 6 ماه پیش - 4 سال 6 ماه پیش #247 توسط امیر ذوقی
واو در اينجا واو معيت است كه بعد از آن در شرايط مزبور فعل مضارع منصوب مي شود (و اين غير از واو حال است) يعني آيا گمان مي‌كنيد وارد بهشت مي‌شويد درحاليكه خداوند مجاهدان شما را همراه با صابران (در يك آزمون مشترك) بازنشناخته باشد؟!
آخرین ویرایش: 4 سال 6 ماه پیش توسط امیر ذوقی.

لطفاً ورود یا ايجاد حساب كاربری برای پیوستن به بحث.

بیشتر
4 سال 6 ماه پیش #250 توسط علیرضا فرشچی

امیر ذوقی نوشته: واو در اينجا واو معيت است كه بعد از آن در شرايط مزبور فعل مضارع منصوب مي شود (و اين غير از واو حال است) يعني آيا گمان مي‌كنيد وارد بهشت مي‌شويد درحاليكه خداوند مجاهدان شما را همراه با صابران (در يك آزمون مشترك) بازنشناخته باشد؟!

درست است، اشتباه از من بود. واو حالیه اصلا با این شرایط نصب نمی‌دهد.

لطفاً ورود یا ايجاد حساب كاربری برای پیوستن به بحث.