نقش «كتابا مؤجّلا»

بیشتر
4 سال 7 ماه پیش #240 توسط علیرضا فرشچی
در کتاب درّ المصون «كتابا مؤجلا» در آیهٔ ﴿وَ ما كانَ لِنَفْسٍ أَنْ تَمُوتَ إِلاَّ بِإِذْنِ اللَّهِ كِتاباً مُؤَجَّلا﴾ را برای نصبش سه وجه ذکر کرده‌است:
۱- مفعول مطلق نیابی: كتب الله كتابا مؤجلا (یا مفعول مطلق تاکیدی برای مضمون جملهٔ پیش)، مانند ﴿وعدَ الله حقا ومن أصدق من الله قيلا؟ ۝١٢٢ النساء﴾
۲- تمییز (فکر کنم برای إذن الله)
۳- مفعول به باب اِغراء: یعنی «ألزموا كتابا مؤجلا»، مانند اینکه معلمی به دانش‌آموزانش بگوید: «درس درس!» یعنی درس بخوانید. اینجا هم می‌شود حواستان به کتابی نگاشتهٔ نزد خدا ایمان آورید و بدان پایبند باشید و ...

لطفاً ورود یا ايجاد حساب كاربری برای پیوستن به بحث.

بیشتر
4 سال 7 ماه پیش #248 توسط امیر ذوقی
پاسخ داده شده توسط امیر ذوقی در عنوان نقش «كتابا مؤجّلا»
در اينجا ما با پديده‌اي در نحو عربي سر و كار داريم كه بدان گفته مي‌شود «الاستثناء من عموم الأحوال» و باء در اينجا همان باء ملابسه است و پيش از اين گفتيم اسمي كه باء ملابسه بر سر آن مي‌آيد حكم حال را دارد. از اين‌رو «كتابا مؤجلا» حال دوم و سوم براي «موت» مي‌شود و تقدير آيه چنين مي‌شود: «و ما كان لنفسٍ موتُها في أيّة حالٍ إلا حالكونه مأذوناً من الله مكتوباً مؤجلا»
ترجمه‌‌ي گفته شده در صوت و روايت تكميلي آن با در نظر داشتن اين نكات اعرابي بود.
از اين‌رو سه نظري كه الدر المصون به تبع كتابهاي ابوالبقاء و البحر آورده، چندان مورد پذيرش نيست.

لطفاً ورود یا ايجاد حساب كاربری برای پیوستن به بحث.