دربارهٔ «ذا»

بیشتر
4 سال 2 ماه پیش #266 توسط علیرضا فرشچی
﴿من ذا الذي ...﴾
در زبان پارسی ضمیر اشاره به نزدیک «این» و اشاره به دور «آن» است. ضمیر اسمی است که جایگزین اسم‌های دیگر می‌شود. مثلا به جای کتاب می‌گوییم این یا آن (مانند او). همچنین کاربرد دیگش اسم اشاره است، یعنی برای اشاره به همراه آن می‌آید، مانند این کتاب و آن کتاب.
در زبان عربی «ذا» برای مطلق اشاره است. یعنی معنی اشارهٔ این و آن را دارد ولی معنی دور و نزدیکش را ندارد.
ذا -> اشاره
هذا -> این
ذاك -> بین این و آن (اشاره به متوسط)
ذالك -> آن

البته برای جنس‌ها و عددهای گوناگون و نیز مخاطبان گوناگون «ذا» و دیگر چیزهایش فرق می‌کند، مانند هذه، ذالكم، هذان، اولئك، ...
پس «من ذا الذي» یعنی: کیست آن کسی که. البته آن را بی معنی اشاره به دورش ببینید.

لطفاً ورود یا ايجاد حساب كاربری برای پیوستن به بحث.