ده گانه های عاشورایی، نهم برای روزهای سخت اسیران کربلا

ده گانه های عاشورایی
روضه های قرآنی

*نهم برای روزهای سخت اسیران کربلا

ماجده محمدی

إِنَّما کانَ قَوْلَ الْمُؤْمِنينَ إِذا دُعُوا إِلَي اللَّهِ وَ رَسُولِهِ لِيَحْکُمَ بَيْنَهُمْ أَنْ يَقُولُوا سَمِعْنا وَ أَطَعْنا وَ أُولئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ (٥١) وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ يَخْشَ اللَّهَ وَ يَتَّقْهِ فَأُولئِکَ هُمُ الْفائِزُونَ (٥٢) وَ أَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَيْمانِهِمْ لَئِنْ أَمَرْتَهُمْ لَيَخْرُجُنَّ قُلْ لا تُقْسِمُوا طاعَةٌ مَعْرُوفَةٌ إِنَّ اللَّهَ خَبيرٌ بِما تَعْمَلُونَ (٥٣) قُلْ أَطيعُوا اللَّهَ وَ أَطيعُوا الرَّسُولَ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّما عَلَيْهِ ما حُمِّلَ وَ عَلَيْکُمْ ما حُمِّلْتُمْ وَ إِنْ تُطيعُوهُ تَهْتَدُوا وَ ما عَلَي الرَّسُولِ إِلاَّ الْبَلاغُ الْمُبينُ (٥٤) وَعَدَ اللَّهُ الَّذينَ آمَنُوا مِنْکُمْ وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الْأَرْضِ کَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذينَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَ لَيُمَکِّنَنَّ لَهُمْ دينَهُمُ الَّذِي ارْتَضي‏ لَهُمْ وَ لَيُبَدِّلَنَّهُمْ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْناً يَعْبُدُونَني‏ لا يُشْرِکُونَ بي‏ شَيْئاً وَ مَنْ کَفَرَ بَعْدَ ذلِکَ فَأُولئِکَ هُمُ الْفاسِقُونَ

ولی مؤمنانِ حقیقی هنگامی که نزاعی میانشان رخ دهد و به قانون خدا و داوری پیامبر فراخوانده شوند تا میانشان داوری کند ، سخنشان جز این نیست که می گویند : دعوت خدا را پذیرفتیم و بر اطاعت از خدا و پیامبرش گردن نهادیم . اینانند نیکبختان.
زیرا هر کس از خدا و پیامبرش فرمان برد و از خدا بترسد و از او پروا کند ، تنها چنین کسانی به سعادت نایل می گردند.
منافقان با سوگندهای مؤکّد خود به خدا قسم خوردند که اگر آنان را به جهاد در راه خدا فرمان دهی، قطعاً به سوی میدان نبرد بیرون می روند. به آنان بگو: سوگند یاد نکنید، زیرا جهاد در راه خدا طاعتی است که ضرورت آن در دین شناخته شده است و وجوب آن در گرو سوگند نیست، و اگر سوگندتان برای جلب رضایت خدا و پیامبر است، بدانید که خدا به آنچه می کنید آگاه است و سوگندهای شما او را فریب نمی دهد.
بگو: خدا را اطاعت کنید و از فرستاده اش فرمان برید. پس اگر روی گرداندید و پیامبر را فرمان نبردید، به وی زیانی نمی رسد، چرا که فقط برعهده اوست آنچه بدان تکلیف شده است و برعهده شماست آنچه بدان تکلیف شده اید. و اگر از پیامبر فرمان برید، هدایت خواهید یافت، و بدانید که بر رسول خدا جز ابلاغ آشکار پیام وظیفه ای نیست.
خداوند به کسانی از شما که ایمان آورده و کارهای شایسته کرده اند وعده داده است که آنان را در زمین جانشین امّت های شایسته گذشته کند; چنان که شایستگان امت های پیشین را در زمین جانشین دیگران قرار داد، و نیز نوید داده است که آیین آنان را که بر پایه فطرت استوار است و خدا آن را برایشان پسندیده است، پابرجا سازد، به گونه ای که جامعه براساس آن شکل یابد، و وعده داده است که آنان را پس از این که پیوسته از سوی دشمنان داخلی و خارجی بیمناک بودند، ایمنی بخشد. در حالی به امنیت می رسند که مرا می پرستند و چیزی را شریک من قرار نمی دهند، و هر کس پس از تحقق این وعده، به وسیله کفر و نفاق و ارتکاب گناهان ناسپاسی کند، اینانند که از راه خدا بیرون رفته اند.

سوگند خورده‌اند
سوگند خورده‌اند که سخن حق را که شنیدند، بپذیرند و تا پای جان، پایش بایستند
و به شکرانه‌همین سوگند است که رستگار می‌شوند اهل ایمان
اما نه سوگندی لقلقه‌ی زبان و نه عهدی از سر شکم‌سیری
که خدا را با چنین عهدهایی کاری نیست؛ خدا مرد راه می‌خواهد و عمل
کسی که کنار علی‌اش مردانه بایستد و پای حسینش جانانه جان بسپارد
کسی که چون صدای هل من ناصر قوم حق بلند شود، لبیک گویان و هروله‌کنان خود را به آنان برساند؛
مبادا از قافله‌شان جا بماند.
اما قصه به همین جا ختم نمی‌شود؛
خدا کم نمی‌گذارد برای اهل ایمانش
که اگر امروز همه‌ی دار و ندارشان را برای او می دهند،
فردا، زمین و همه‌ی داشته‌هایش ارث اینان خواهد بود
زمین و آب‌هایش، زمین و خاک‌هایش، زمین و قطره قطره‌ی نفس‌هایش
آی اهل حسین!
آی کودکان به خون نشسته‌ی کاروان کربلا!
آی مادران داغ‌دیده و دم نزده‌ی قافله‌ی زینب!
آرام بگیرید ، بد به دلتان راه ندهید
زمین، ارثیه‌ی شماست، و هر آنچه از مهر مادر و خاک پدر به شما خواهد رسید
خوف این روزهایتان را به خاطر بسپارید که عن قریب لَيُبَدِّلَنَّهُم مِّن بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْنًا روزی‌تان خواهد شد
به وعده‌‌اش شک نکنید؛ و این همه نیست مگر به پاس همراهی دردانه‌ی خدا

نویسندگان: وجیهه محمدطاهری – ماجده محمدی
تصویربرداری، نریشن و تدوین: برادران مفیدی کیا
سوگواره هنر و حماسه (هیئت محبین اهل بیت علیهم السلام) در دانشگاه هنر- تهران

شب اول؛ برای حضرت علی‌اکبر

شب دوم؛ برای حضرت عباس

شب سوم؛ برای امام حسین (ع)

شب چهارم؛ برای آغاز روزهای اسارت زنان و کودکان

شب پنجم، برای اصحاب امام حسین (ع)

شب ششم، برای امام سجاد (ع)

شب هفتم، برای هفتم امام حسین (ع)

شب هشتم، برای بی وفایی کوفیان

لبها معطر است سلام علی الحسین

لبها معطر است سلام علی الحسین

لبها معطر است سلام علی الحسین
ساعات آخر است سلام علی الحسین
این خاک، رستخیز تمام مصایب است
صحرای محشر است سلام علی الحسین
ظهر دهم رسیده و چشمان خواهری
سوی برادر است، سلام علی الحسین
ظهر دهم رسیده و از سیب سرخ عشق
عالم معطر است سلام علی الحسین
این سوی، نعش اکبر و سوی دگر، رباب
دنبال اصغر است سلام علی الحسین
هم دست ها بریده و هم آب ریخته است
عباس، مضطر است سلام علی الحسین
بر آن گلو که بوسه برآن زد پیامبر
امروز خنجر است، سلام علی الحسین
والعصر، عصر اگر برسد چشم زینبش
حیران یک سر است، سلام علی الحسین
این بوی سوختن ز خیامش رسیده است؟
یا بوی معجر است سلام علی الحسین

شاعر: میلاد عرفان پور

دانلود

مقایسه حیات طیبه و حیات ظلمانی؛ بررسی ارتباط حیات و آب در ادبیات وحی

مقایسه حیات طیبه و حیات ظلمانی؛ بررسی ارتباط حیات و آب در ادبیات وحی

حجت الاسلام و المسلمین میرباقری اسفندماه 93

مقدمه در باب حیات طیبه

«أَ وَ مَنْ كانَ مَيْتاً فَأَحْيَيْناهُ وَ جَعَلْنا لَهُ نُوراً يَمْشي بِهِ فِي النَّاسِ كَمَنْ مَثَلُهُ فِي الظُّلُماتِ لَيْسَ بِخارِجٍ مِنْها كَذلِكَ زُيِّنَ لِلْكافِرينَ ما كانُوا يَعْمَلُونَ»(انعام/122)، در این آیه مبارکه خدای متعال دو دسته از مردم یعنی مؤمن وکافر را با یک بیان نورانی خاص با هم مقایسه کرده است. اگر خدای متعال که سرچشمه حیات و «هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّوم»(آل عمران/2)، است رحمتش شامل حال ما نشود و به ما حیات ندهد ما همه میت هستیم. اگر خدای متعال که «اللَّهُ نُورُ السَّماواتِ وَ الْأَرْض»(نور/35) است رحمتش شامل حال ما نشود و به ما روشنی ندهد ما در ظلمات هستیم. قرآن می فرماید: «أَ وَ مَنْ كانَ مَيْتاً فَأَحْيَيْناهُ»، ما انسان مرده را زنده کردیم و در او حیات دمیدیم و برای او نوری قرار دادیم که زندگیش در پرتو این نور و با حیات طیبه است، وصفش مثل آن انسانی است که در ظلمات هست و از وادی ظلمات خارج نشده است، این دو نفر یکسان نیستند. کافری که در وادی ظلمات است و از وادی ظلمات بیرون نمی رود در اثر اینکه شیطان عملش را برای او تزئین می کند و خیال می کند که او مقدم و بهتر است و عمل خود را خوب می بیند، «كَذلِكَ زُيِّنَ لِلْكافِرينَ ما كانُوا يَعْمَلُونَ»، آنها عملشان در وادی ظلمات است و بر خلاف مومن عملشان تزیین شده و عمل خودشان را خیر می بینند. این حیات و نوری که قرآن با این بیان نورانی بیان کرده است با آیات دیگری توضیح داده شده است. این حیاتی که خدا به بعضی داده و نوری که خدا برای بعضی قرار داده و زندگیشان در پرتو این نور است و در روشنی حرکت می کنند، این نور چیست؟

در قرآن گاهی از امام به کلمه ماء تعبیر می شود. «قُلْ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ أَصْبَحَ ماؤُكُمْ غَوْراً فَمَنْ يَأْتيكُمْ بِماءٍ مَعين»(ملک/30)، اگر صبح کردید دیدید آبی که برای شما از آسمان یا از زمین می جوشد در لایه های پنهانی زمین غور کرده است، کیست که برای شما آب گوارا قرار بدهد؟ فرمود: «إِنْ أَصْبَحَ ماؤُكُمْ غَوْراً»، اگر صبح کردید دیدید امامتان غیبت کرده است «غَوْراً فَمَنْ يَأْتيكُمْ بِماءٍ مَعين»، یعنی کیست که دیگر امام و خیرات او را در اختیار شما قرار دهد؟ خدای متعال در این آیه شریفه می فرماید: خدای متعال از آسمان آب را نازل کرد «لِيُطَهِّرَكُم»، که شما را تطهیر کند «وَ يُنَزِّلُ عَلَيْكُمْ مِنَ السَّماءِ ماءً لِيُطَهِّرَكُم»(انفال/11)، در جنگ بدر بارانی که باریده و طراوت و نشاط و پاکی که آورده در روایت تفسیر شده فرمود: «سماء» یعنی نبی اکرم «ماء» یعنی امیرالمؤمنین. از آن مقام رفیع، حقیقت ولایت امیرالمومنین بر شما نازل شده است ومبدأ طهارت شماست. «وَ يُنَزِّلُ عَلَيْكُمْ مِنَ السَّماءِ ماءً لِيُطَهِّرَكُم»، چون امیرالمؤمنین به تعبیر قرآن نوری با نبی اکرم از عالم بالا است.