نتوان گفت که آن شعله چه با مادر کرد

نتوان گفت که آن شعله چه با مادر کرد

نتوان گفت که آن شعله چه با مادر کرد
شعله را بر در جنت نتوان باور کرد
آدم از روز ازل ,گریه کن زهرا بود
از سر چشمه ی کوثر, مژه اش را تر کرد
گل بستان محمد , ز چه رو پژمرده ست
غنچه ی نورس او را چه کسی پرپر کرد
وسط,کوچه زمین خورد پی حیدر و باز
با وقاری علوی چادر خود را سرکرد
پیشتر زانکه بلایی رسد از کرببلا
زینب فاطمه را شعله ی در, مضطر کرد
کمر فاتح خیبر به شگفتی خم شد
یاد سیلی به رخ یار, چه با حیدر کرد
هیجده سالگی و قامت خم, واویلا
بازی عمر چه با دختر پیغمبر کرد
به چه حالی زهرا رفت غریبانه به خاک
به چه حالی حیدر با غم زهرا سر کرد
کوثر آیینه ی اشک است و نبیند اندوه
هر که این سوره ی پر معجزه را از بر کرد

شاعر: میلاد عرفان پور



دانلود

تو کعبه ی دل مایی به یاد ماهم باش

تو کعبه ی دل مایی به یاد ماهم باش

کنار بیت خدایی به یاد ماهم باش
به مروه یا به صفایی به یاد ماهم باش
در استلام حجر نیز یادی از ما کن
همین که گرم دعایی به یاد ماهم باش
چو دور کعبه طواف آوری به کعبه قسم
تو کعبۀ دل مایی به یاد ماهم باش
به ما که رو نگشودی ، به ما نگاهی کن
ز ما اگر که جدایی به یاد ما هم باش
کنار زمزم اگر یاد کام خشک حسین
نظر به آب نمایی به یاد ماهم باش
کنار حجر همان لحظه ای که اشک فشان
به سید الشهدایی به یاد ماهم باش
دمی که از در باب السلام اشک فشان
به سوی بیت می آیی به یاد ماهم باش
کنار قبر رسول خدا کنار بقیع
مقیم کرب و بلایی به یاد ماهم باش
مقیم شهر نجف کاظمین سامرا
کنار قبر رضایی به یاد ماهم باش
چنان که گرم دعایی به ما دعایی کن
همین که یاد خدایی به یاد ماهم باش

شاعر: استاد غلامرضا سازگار

دانلود

امام حسین علیه السلام؛ انسان ضدّ غرور- بخش ٢٦

امام حسین علیه السلام؛ انسان ضدّ غرور- بخش ٢٦

دشمن شناسی و بینش رهبری، جلوتر از همه

آیت الله آقا مجتبی تهرانی

أعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيطانِ الرَّجيم؛  بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيم وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبّ‏ِ الْعَالَمِين

 وَ صَلَّی اللهُ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّيِّبينَ الطّاهِرين وَ لَعنَةُ اللهِ عَلی اَعدائِهِم اَجمَعين.

««الاسلام بدؤه محمدیٌّ و بقاؤه حسینیٌّ»»

اقسام مردم در زمان امام حسین علیه‌السلام
ما به این مناسبت وارد بحث افرادِ آن زمان و زمین، چه از نظر زمانی و چه جغرافیایی شدیم و گفتيم كه مي­توان مردم آن زمان را در رابطه با قیام امام حسین(علیه­السلام) به سه دسته تقسيم کرد؛
۱. معتقدان و یاران راستین
دسته اوّل كساني که معتقد بودند امام حسین حق است و دستگاه بنی امیه باطل است. کمال اعتماد را هم به امام حسین داشتند و نسبت به این نظریه و اعتقادشان هم عملاً پایدار بودند، اینها عدّه قلیلی بودند که در صحنه کربلا آمدند و اکثر آنها هم شهید شدند.
۲. معتقدانِ عافیت‌طلب
دسته دوم کسانی بودند که معتقد بودند حسین(علیه­السلام) حق است و تشکیلات اموی باطل و فاسد است، قلباً به اين اعتقاد داشتند، امّا بر اثر اموري از قبیل تهدید و تطمیع و تحمیق و امثال اینها، خودشان را کنار کشيدند و یا حتی ظاهراً مخالف امام حسین شدند، ولی قلباً به امام حسین اعتقاد داشتند. اکثر افراد عراق، بصره و کوفه اين­چنين بودند. لذا اینها روی عقیده­شان نایستادند و بعد هم پشیمان شدند. چون اکثر افراد عراق اینچنین بودند و در نتیجه اکثريت مردم، در صحنه نیامدند. لذا اين قيام به حسب ظاهر نباید نتیجه داشته باشد.
۳. جاهلان و دست‌پروده‌های امویان
دسته سوم که آخرین جلسه وارد آن شدم، کسانی بودند که اصلاً شناختی نسبت به امام حسین نداشتند، نه امام حسین را می­شناختند و نه معاویه را، یعنی شناخت صحیح نسبت به اینها نداشتند و هرچه كه درباره رهبر اين قیام، يعني امام حسين و از آن طرف هر چه كه درباره حاكم آن موقع نظام مثل معاویه و یزید به دستشان رسيده بود، از طريق همين طائفه اموی فاسد بود. اینان هیچ اطلاعي نسبت به واقعیت اين افراد نداشتند و اطلاعاتشان چه نسبت به رهبر قيام مخالف و چه نسبت به حاكم نظام موجود، فقط از طريق دستگاه اموی بود.
اکثر افراد شام، این­طور بودند، یعنی در آن زمان و آن زمین اکثر افراد هیچ خبری نداشتند و حكومت هم با آن ابزارهایی که ايجاد كرده بود، کمال سوء استفاده را از اين مردم کردند. حاكمان برای تحکیم حکومت خودشان و براي نرفتن مردم به سمت بنی هاشم با سه ابزار کار می­کردند، تطمیع كه بين مردم پول پخش می­کردند، تهدید که آنها را در چند رابطه تهدید می­کردند و تحمیق كه بعد توضيح می­دهم.