صلوات بر پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم:

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

اللَّهُمَّ صَلِّ وَ سَلِّمْ وَ زِدْ وَ بَارِكْ عَلَى النَّبِيِّ الْأُمِّيِّ الْعَرَبِيِّ الْهَاشِمِيِّ الْقُرَشِيِّ الْمَكِّيِّ الْمَدَنِيِّ الْأَبْطَحِيِّ التِّهَامِيِّ السَّيِّدِ الْبَهِيِّ السِّرَاجِ الْمُضِي‏ءِ الْكَوْكَبِ الدُّرِّيِّ صَاحِبِ الْوَقَارِ وَ السَّكِينَةِ الْمَدْفُونِ بِالْمَدِينَةِ الْعَبْدِ الْمُؤَيَّدِ وَ الرَّسُولِ الْمُسَدَّدِ الْمُصْطَفَى الْأَمْجَدِ الْمَحْمُودِ الْأَحْمَدِ حَبِيبِ إِلَهِ الْعَالَمِينَ وَ سَيِّدِ الْمُرْسَلِينَ وَ خَاتَمِ النَّبِيِّينَ وَ شَفِيعِ الْمُذْنِبِينَ وَ رَحْمَةٍ لِلْعَالَمِينَ أَبِي الْقَاسِمِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ

فایل صوتی

صلوات بر امام کاظم علیه السلام:

اللَّهُمَّ صَلِّ وَ سَلِّمْ وَ زِدْ وَ بَارِكْ عَلَى السَّيِّدِ الْكَرِيمِ وَ الْإِمَامِ الْحَلِيمِ وَ سَمِيِّ الْكَلِيمِ الصَّابِرِ الْكَظِيمِ الْقَائِدِ ‏الْجَيْشِ الْمَدْفُونِ بِمَقَابِرِ قُرَيْشٍ صَاحِبِ الشَّرَفِ الْأَنْوَرِ وَ الْمَجْدِ الْأَظْهَرِ وَ الْجَبِينِ الْأَزْهَرِ الْإِمَامِ بِالْحَقِّ أَبِي ‏إِبْرَاهِيمَ مُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ صَلَوَاتُ اللَّهِ وَ سَلَامُهُ عَلَيْهِ.‏

فایل صوتی

امام حسین علیه السلام؛ انسان ضدّ غرور- بخش سی و سوم

«بی‏تفاوتی عقلا» مردم را تنها و بی‏کس می‏کند!

اعوذ بالله من الشیطان الرّجیم؛ بسم الله الرّحمن الرّحیم؛ و الحمد لله ربّ العالمین
و صلّی الله علی محمّد و آله الطّیّبین الطّاهرین و لعنۀ الله علی اعدائهم اجمعین.
«الاسلام بدؤه محمدیٌّ و بقاؤه حسینیٌّ»

مروري بر مباحث گذشته
بحث ما راجع به قیام امام حسین علیه‌السلام بود. گفته شد كه اين قيام هدف­مند و حساب شده بود و امام حسین(علیه‌السلام) دقیقاً به همان چیزی که هدف‏گیری کرده بود، رسید و آن عبارت از بقاي اسلام بود. این قیام و حرکت مجموعه‌ای از دروس برای ابناي بشر در ابعاد گوناگون معرفتیِ معنوی، فضیلتیِ انسانی، دنیوی، اخروی، فردی و اجتماعی بود. در جلسات گذشته گفتيم كه اين حركت امام حسین(علیه‌السلام) عجولانه و دفعی نبود، بلکه حضرت ده­ها سال برای این حرکت و این مقصد برنامه ریزی کرده بود. چون نسبت به اسلام احساس خطر می‌کرد و مي­دانست که آل ابی‏سفیان در صدد براندازی اسلام در جامعه هستند. لذا حضرت نمی‌خواست مثل بقیه انقلاب‌های دنیایی، مردمی و بشری، حکومتی را براندازد و حکومت خود را جایگزین آن کند.
من این را در بحث‌های گذشته‌ام راجع به امام حسین علیه‌السلام گفته‌ام، گاهی سؤال می‌کنند كه چه فرقي بین این که بخواهد این حکومت را از بین ببرد و حکومت خود را جایگزین کند با آنچه که امام حسین هدف‏گیری کرده بود، وجود دارد؟ اين دو چه فرقي با هم دارند؟
تفاوت ماهوي قيام امام حسين علیه‏السلام با قيام­هاي بشري
من گفتم اینها با هم فرق دارند، یعنی انقلابی که امام حسین به پا کرد،‌ از نظر جوهر و ماهيت با انقلاب­های بشری فرق می‌کند. هدف امام حسین بقاي اسلام بود ولو اینکه به حسب ظاهر خودش از بین برود. او قیام کرد تا اين هدف باقی بماند، نه اينكه سر کار بیاید. ولی در حکومت‏های مادی و بشری هدف به دست گرفتن حکومت است.
یک وقت حکومت «هدف» است، یک وقت حکومت هدف نیست، بلکه «وسیله» است. در مکتب اسلام، بر خلاف مکتب­های بشری، هیچ‏گاه حکومت هدف نبوده، بلكه وسیله است. در اسلام «حكومت» وسیله­اي برای پیاده کردن اسلام در جامعه است. تفاوت جوهری قيام امام حسين با قيام­هاي بشري در این است که هدف اینها با یکدیگر فرق دارد. در اینجا هدف اسلام است و در مکاتب بشری، حکومت است. ماهیتاً چيز ديگري است. امام حسین(علیه‌السلام) با یک دید اسلامی به حکومت می‌نگریست، حکومت را وسیله­اي برای پیاده کردن اسلام می‌دانست. در اسلام هیچ‌گاه نگاه به حکومت، یک نگاه اصيل نیست. یعنی اسلام براي حكومت اصالت قائل نیست، بلکه آن را يك ابزار براي پياده كردن اسلام در جامعه می‌داند.
دید مکتب­های بشری با دید مکتب اسلام به حکومت فرق دارد. لذا امام حسین(علیه‌السلام) آنچه را که هدف­گیری کرده بود، بقاي اسلام بود. البته به وسیله حکومت می‏خواست این هدف را به‏دست آورد. حضرت مي­دید این راهی كه حکومت فاسد مي­رود، به براندازی اسلام ختم مي­شود، پس این با هدف امام نمی‌سازد؛ لذا قیام کرد و در این راه به حسب ظاهر خود، خانواده و دوستانش را فنا کرد.[۱]