عزیز مصطفی (ص)، امام صادق (ع)

از مدینه می‌رسد آوای رسای تو هنوز
دل شیعه می‌تپد آری به هوای تو هنوز

تو صبح صادقی و، آیینه دار جلوه خدایی
امام عالمین و، وارث علم و نور مصطفایی
سلاله حسین و، راوی عشق و شور کربلایی

شد غبار مرقد تو آینه غربت تو
حسرت این دل شده یک بوسه بر آن تربت تو

زده شرر به جانم، داغ این غصه که تو را هم آخر
به دست بسته بردند، میان کوچه‌ها شبیه حیدر
که تازه گردد از نو، ماتم غربت عجیب مادر

(فدای نام تو، این جان عاشق // عزیز مصطفی، امام صادق ع)

شاعر: محمد مهدي سيار

ما بی وجود لطف تو مذهب نداشتیم

ما بی وجود لطف تو مذهب نداشتیم
در دین و علم این همه منصب نداشتیم
نورت اگر نبود به جز شب نداشتیم
ذکر حسین جان به روی لب نداشتیم
آری اگر که شیعه به پا هست و عاشق است
از قال باقر است از اين قال صادق است
با گوشه نگاه تو زائر درست شد
با روضه خوانی تو شعائر درست شد
از ذوق توست این همه شاعر درست شد
از قطره ای ز علم تو جابر درست شد

امام حسین(ع)؛ انسان ضدّ غرور- بخش چهل و چهارم

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم؛ بسم اله الرحمن الرحیم؛ الحمد لله ربّ العالمین
و صلّی الله علی محمد و آله الطّیبین الطّاهرین و لعنه الله علی اعدائهم اجمعین.
«الاسلام بدؤه محمدیّ و بقاؤه حسینیّ»

مروري بر مباحث گذشته
بحث ما راجع به خطبه­ای بود که امام حسین(علیه­السلام) دو سال قبل از واقعه عاشورا در منا ایراد فرمودند. اين خطبه سه بخش داشت که ما آن را اجمالاً بررسی کردیم. همه آن بخش­ها هم ناظر به حوادثی بود که بعد از پیغمبر اکرم تا آن زمان پیش آورده بودند؛ امام حسین(علیه­السلام) در بخش اول مسأله امامت و نقش آن در اسلام را مطرح فرمودند، در بخش دوم هم مسأله امر به معروف و نهی از منکر را به اعتبار آن لاابالی گری­هایی که بنی امیه داشتند حتی به نام دین ترویج می­کردند، بيان كردند و در بخش سوم هم برای افرادی که در جامعه وجاهت دینی داشتند تعیین وظیفه كردند که اینها چه باید بکنند و فرمودند: اینکه افرادی مثل بنی امیه آمدند و زمام امور مسلمین را به دست گرفتند، نبود مگر براي اینکه شخصیت­هایی که وظایف آنها پاسداری از اسلام بود و باید قیام می­کردند و نمی­گذاشتند كه بنی امیه در امور حكومت دخالت کنند، به وظیفه­شان عمل نکردند. در نتیجه این مفاسدی که پیدا شد، بر اثر این بود که اینها در ادای وظیفه شرعی‏شان کوتاه آمدند و ما همه اينها را بحث کردیم.
هدف امام حسين رياست و مال نبود