صلوات بر امام کاظم علیه السلام:

اللَّهُمَّ صَلِّ وَ سَلِّمْ وَ زِدْ وَ بَارِكْ عَلَى السَّيِّدِ الْكَرِيمِ وَ الْإِمَامِ الْحَلِيمِ وَ سَمِيِّ الْكَلِيمِ الصَّابِرِ الْكَظِيمِ الْقَائِدِ ‏الْجَيْشِ الْمَدْفُونِ بِمَقَابِرِ قُرَيْشٍ صَاحِبِ الشَّرَفِ الْأَنْوَرِ

وَ الْمَجْدِ الْأَظْهَرِ وَ الْجَبِينِ الْأَزْهَرِ الْإِمَامِ بِالْحَقِّ أَبِي ‏إِبْرَاهِيمَ مُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ صَلَوَاتُ اللَّهِ وَ سَلَامُهُ عَلَيْهِ.‏

دانلود فایل صوتی

آبرومند تر از نام علی نامی نیست

(ترکیب بند علوی)
با خیالت غزلی در شُرف آغاز است
در هوای تو دلی منتظر پرواز است
طرح انگور ضریح تو یادم آورد
که در میکده¬ات رو به خلایق باز است
ما همه مست غدیر خم چشمت هستیم
مستی از دست تو یک مستی بی اندازه¬ست
باز هم نام تو را بر لبش آورده مسیح
به امید دم تو در صدد اعجاز است

رابطه تقوا با عاقبت- بخش هفتم

اَعُوذُ بِالله مِنَ الشَّيطانِ الَّرجيم؛ بِسمِ اللّهِ الَّرحمنِ الَّرحيم
و الحَمدُ لله رَب العالَمين و صَلَّاللهُ عَلي مُحمَّد و آلِه الطَّيبين و لَعنَةُ الله عَلي اَعدائِهم اَجمَعين.
اَعوذُ بِالله مِنَ الشَّيطان الَّرجيم
«يا ايُها الَّذينَ امَنوا اِتَّقوا اللهَ حَقَّ تُقاتِه و لا تَمُوتُنَّ اِلا وَ اَنتُم مُسلِموُن»

بحث ما راجع به ملكه قدسيه تقوا، نقش زيربنايي تقوا براي فضائل انساني و مقامات معنويه، اثر گذاري تقوا در جميع ابعاد وجودي انسان ونشئات دنيويه، برزخيه و اخرويه بود. در جلسات قبل بحث ما به اينجا رسيد كه در آيات شريفه مي فرمايد حسن عاقبت براي متقين وبرای تقواست و در مقابل سوء عاقبت نسبت به كساني است كه فاقد ملكه تقوا باشند.
جلسه قبل بر اين جهت بحث كردم که آيه شريفه داشت «يا ايُها الَذينَ امَنوا اِتَقوا اللهَ حَقَ تُقاتِه و لا تَمُوتُنَ اِلا وَ اَنتُم مُسلِموُن» در اين آيه كانّه همان حسن عاقبت را كه مربوط به متّقين است مطرح مي كند. خطاب به مومنين است و امر به تحصيل تقوا در يك مرتبه بالا مي كند.
بعد میفرماید «و لا تَمُوتُنَ اِلا وَ اَنتُم مُسلِموُن» همان حسن عاقبت در نشئه دنيا که از اين نشئه مي خواهد منتقل به برزخ بشود و عرض كردم وقتي هنگام مرگ انسان مي رسد، آنجا ديده برزخي اش بخواهد يا نخواهد باز مي شود اين اجباري است و اختياري نيست. بله ممكن است در دنيا كساني با ارتیاضات شرعيّه به جايي برسند كه ديده برزخي شان باز بشود و ببينند البته با توجه به مراتبشان. ولي براي جميع ابناء بشر در هنگام مرگ اينطور است که در آنجا ديگر بحث اين حرفها نيست براي همه باز مي شود.
چه را مي بينند؟ آنچه كه در سه رابطه عقلاني، قلبي و عملي در دنيا تحصيل كرده اند را شهود ميكنند. «و لا تَمُوتُنَ اِلا وَ اَنتُم مُسلِموُن» اشاره به اين است .حتي نسبت به مسائل برزخي هم عرض كردم و روايات متعدده اي هم مطرح كردم.
در باب حسن عاقبت گفتيم آنچه موجب مي شودانسان حسن عاقبت تحصيل كند (كه زيربنايش تقواست) خوف از سوء عاقبت است. در اموري كه به اصطلاح تقابلشان يك تقابل تضاد اينجوري است براي اينكه مبتلاي به اين نشوم، مي روم سراغ مقابلش. لذا عرض كردم در بين خوف ها، بيم ها اعظم خوف هاي ممدوح( كه ستايش شده است) خوف از سوء عاقبت است چون اين نقش سازنده براي انسان دارد كه مي رود به سوي تحصيل حسن عاقبت.