هر شب هنوز هم همه جا گریه می کند

هر شب هنوز هم همه جا گریه می کند
با سنگهای غار حرا گریه می کند
عالم هنوز شعب ابی طالب است و او
بر تشنگان کرببلا گریه می کند
ماهی که گام زد شب معراج بر فلک
بر پایکوب نعل بلا گریه می کند
برخاک و خون فتاده علی اکبر حسین
یا مصطفی است بر شهدا گریه می کند
هستی همیشه شام غریبان و چشم یار
دیده است خار رفته به پا گریه می کند
آری عزا عزای حسین است و مصطفی
در کنج خیمه های عزا گریه می کند
ذبح عظیم احمدی آه ای شهید و او
تا صبح انتقام شما گریه می کند

پای پیاده، هم پای جاده، ره می سپارم به عزم زیارت

پای پیاده، هم پای جاده، ره می سپارم به عزم زیارت
در کوله بارم، چیزی ندارم، غیر از دلی مست شوق شهادت
مولا
می خوام دلم پر از تو باشه
آقا
نخواه که از تو دل جدا شه
ای یار، دلدار، سالار
دلبسته یاد توام... وای وای وای
دربند و آزاد توام... وای وای وای
وای
نمی خوام بی تو زنده باشم
وای نخواه تا که از تو جدا شم

امام؛ محور ائتلاف مومنین و انفکاک جریان ایمان و کفر- بخش دوم

آیت الله سید محمد مهدی میرباقری سال ۹۵

یگانه مأموریت همه انبیای الهی

آنچه را که پیامبر به آن دعوت می کند را قرآن می فرماید: «وَ ما أُمِرُوا إِلاَّ لِيَعبُدُوا اللَّهَ مُخلِصینَ لَهُ الدِّینَ حُنَفاءَ وَ يُقیمُوا الصَّلاةَ وَ يُؤتُوا الزَّكاةَ وَ ذلِكَ دینُ القَيِّمَةِ» برای انبیاء الهی، همین چند دستور است که به یک دستور هم برمی گردد. این دین برای کفار هم آمده ولی کفار با آمدن رسول صف خودشان را جدا کردند و متفرق شدند،. آنچه که رسول به آن دعوت می کرد دعوت به توحید و عبودیت است. همه دعوت شدند غیر خدا را عبادت نکنند و در مقام دین اخلاص داشته باشند. این اخلاصِ در مقام دین هم خودش معنایی دارد؛ پس مأموریت، این بوده که عبد خدا بشوند و اصلاً دعوتی غیر از این نبوده و همه باید حول این، جمع می شدند. مأموریت شان این بوده که حنیف باشند و در مسیر اعتدالِ توحید حرکت بکنند و از مسیر توحید خارج نشوند و انحراف پیدا نکنند و اهل صراط مستقیم باشند. مأموریت شان این بوده که مسیرِ حنیفیت را طی بکنند.

دو دستور اصلی در ادامه توحید و عبودیت «وَ يُقیمُوا الصَّلاةَ وَ يُؤتُوا الزَّكاةَ» است. اقامه صلات و ذکر الهی است که به فرموده روایات «الصَّلَاةُ عَمُودُ الدِّینِ»[۱] وقتی نماز اقامه شد، خیمه ای بپا می شود و همه شئون، ذیل صلات تعریف می شود. در زیارات اهل بیت در خصوص مأموریت های معصومین علیهم السلام و در اقدامی که انجام می دادند، روی این دو تأکید می شود «أَشهَدُ أَنَّكَ قَد أَقَمتَ الصَّلَاةَ وَ آتَیتَ الزَّكَاةَ» زیرا طریق تحقق آن دینی که خدا به آن دعوت می کند یعنی آن عبودیت و اخلاص، یکی اقامه صلات و یکی ایتاء زکات است معلوم نیست که اقامه صلات و ایتاء زکات، در عرض بقیه فروع باشد و الا اینجا هم باید بقیه فروع هم گفته می شد.

مأموریت انبیاء این بود که حنیف باشند و اقامه صلات و ایتاء زکات بکنند. «اقامه صلات» یعنی خیمه ای بپا بکنند که عمودش ذکرُ الله است و همه زندگی زیر چتر صلات باشد. جزو کسانی باشند که به فرموده قرآن «عَلى صَلاتِهِم دائِمُونَ»(معارج/۲۳) باشند. یا به تعبیر دیگر «لا تُلهیهِم تِجارَةٌ وَ لا بَیعٌ عَن ذِكرِ اللَّهِ»(نور/۳۷)