نجوا با امام رضا علیه السلام

فقیر و خسته به درگاهت آمدم رحمی
که جز ولای توام نیست هیچ دست آویز
بیا که هاتف میخانه دوش با من گفت
که در مقام رضا باش و از قضا مگریز
میان عاشق و معشوق هیچ حائل نیست
تو خود حجاب خودی حافظ از میان برخیز
حافظ

ای غمت معجزه گر، ای حرمت معجزه گاه

ای غمت معجزه‌گر! ای حرمت معجزه‌گاه!
شب مصیبت‌زده‌ی توست که پوشیده سیاه

خبر داغ تو بر دل متواتر بوده‌ست
غم تو ارث رسیده‌ست به ما آه به آه

رفتی و از تو فقط عطر تو آمد به خیام
بعد از آن مانده تو را این همه دل چشم‌به‌راه

کاروان‌ها همه آهنگ زیارت دارند
هر که دارد هوس کرب‌وبلا بسم‌الله

اربعین است و جهان دل به غمت می‌بندد
اشک محراب طواف حرمت می‌بندد

اربعین آمده و عطر محرم با اوست
کشت ما را و دم عیسی مریم با اوست

اربعین شد دل ما در سفر کرب‌وبلاست
ای نسیم سحر! آرامگه یار کجاست؟

باز در دل غم مولای غریب است مرا
اربعین است و غم شیب خضیب است مرا

اربعین است و جهان یکسره هیئت شده است
حرم یار مهیای زیارت شده است

اربعین شوق حضوری‌ست که جابر دارد
کربلا بار نخست است که زائر دارد

أَلسَّلامُ عَلَی‌الشَّیْبِ الْخَضیبِ،
حسین حسین حسین

أَلسَّلامُ عَلَى الْخَدِّ التَّریبِ،
حسین حسین حسین

مظلوم عالم است حسن نیز چون حسین

آنان که با غم حسنین آشنا شدند
خونین جگر شدند و حسینی فدا شدند
مظلوم عالم است حسن نیز چون حسین
هردو ولی فدای غم مرتضا شدند
آن تیرهای مانده به تابوت مجتبی
آخر نصیب حنجر خون خدا شدند
آنانکه با حسن سر یاری نداشتند
شمر و یزید و حرمله ی کربلا شدند
تنها گذاشتند حسن را و عاقبت
دنبال سیم و زر به صف اشقیا شدند
یاران بی بصیرت او بعد کربلا
انگشت ها گزیده به کار عزا شدند

صلوات بر پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله

اللَّهُمَّ صَلِّ وَ سَلِّمْ وَ زِدْ وَ بَارِكْ عَلَى النَّبِيِّ الْأُمِّيِّ الْعَرَبِيِّ الْهَاشِمِيِّ الْقُرَشِيِّ الْمَكِّيِّ الْمَدَنِيِّ الْأَبْطَحِيِّ التِّهَامِيِّ السَّيِّدِ الْبَهِيِّ السِّرَاجِ الْمُضِي‏ءِ الْكَوْكَبِ الدُّرِّيِّ صَاحِبِ الْوَقَارِ وَ السَّكِينَةِ الْمَدْفُونِ بِالْمَدِينَةِ الْعَبْدِ الْمُؤَيَّدِ وَ الرَّسُولِ الْمُسَدَّدِ الْمُصْطَفَى الْأَمْجَدِ الْمَحْمُودِ الْأَحْمَدِ حَبِيبِ إِلَهِ الْعَالَمِينَ وَ سَيِّدِ الْمُرْسَلِينَ وَ خَاتَمِ النَّبِيِّينَ وَ شَفِيعِ الْمُذْنِبِينَ وَ رَحْمَةٍ لِلْعَالَمِينَ أَبِي الْقَاسِمِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ الصَّلَاةُ وَ السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا أَبَا الْقَاسِمِ يَا رَسُولَ اللَّهِ يَا إِمَامَ الرَّحْمَةِ يَا شَفِيعَ الْأُمَّةِ يَا حُجَّةَ اللَّهِ عَلَى خَلْقِهِ يَا سَيِّدَنَا وَ مَوْلَانَا إِنَّا تَوَجَّهْنَا وَ اسْتَشْفَعْنَا وَ تَوَسَّلْنَا بِكَ إِلَى اللَّهِ وَ قَدَّمْنَاكَ بَيْنَ يَدَيْ حَاجَاتِنَا فِي الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ يَا وَجِيهاً عِنْدَ اللَّهِ اشْفَعْ لَنَا عِنْدَ اللَّهِ

دانلود فایل صوتی

اهمیت تبیین مسئله شرک و شیطنت مجسم و طرح اختلاط برای نفوذ- بخش اول

آیت الله سید محمد مهدی میرباقری- سال ۹۵
تبیین معنای حقیقی شرک و توحید

بسم الله الرحمن الرحیم الحمدلله رب العالمین و صلی الله علی سیدنا محمد و آله الطاهرین و اللعن علی اعدائهم اجمعین. در حدیث نورانی ای که مرحوم کلینی در کافی نقل کردند وجود مقدس امام صادق به یک نکته لطیفی اشاره فرمودند که «إِنَّ بَنِي أُمَيَّةَ أَطْلَقُوا لِلنَّاسِ تَعْلِيمَ الْإِيمَانِ، وَ لَمْ يُطْلِقُوا تَعْلِيمَ الشِّرْكِ، لِكَيْ إِذَا حَمَلُوهُمْ عَلَيْهِ لَمْ يَعْرِفُوه»[۱] بنی امیه تعلیم ایمان را آزاد گذاشتند که به مردم گفته بشود ایمان چیست؛ اما تعلیم شرک را آزاد نگذاشتند جلوی این را گرفتند که شرک معرفی بشود که وقتی مردم را به شرک وادار می کنند مردم نفهمند که مشرک شدند. این نکته قابل تأملی است که در درگیری بین ایمان و شرک یک طرف صف انبیاء و یک طرف صف طواغیت و فراعنه است. کاری که دشمن می کند این است که جلوی معرفی شرک را بگیرد و نگذارد که مردم بفهمند مشرک کیست. بزرگانی مثل مرحوم علامه مجلسی معنای آن را بیان کردند. به عنوان مثال روایاتی است که رسول الله صلوات الله علیه و آله خطاب به امیرالمومنین می فرماید منکر شما مشرک است؛ یعنی اگر معرفی و معلوم شد که شرک چیست معلوم می شود که جبهه بنی امیه جبهه شرک است؛ اما آنها برای این که مردم را وادار به شرک کنند و مردم هم متوجه نشوند، جلوی معرفی شرک را گرفتند.