به خود می‌پیچد مادر از درد

به خود می‌پیچد مادر از درد
در این کوچه ی ساکت و سرد
چه کرده با او دست نامرد
خدایا

کسی در کوچه یار من نیست
کسی تنهاتر از حسن نیست
دگر شوقی در جان و تن نیست
خدایا

روی خاک
مزن این همه پیش چشمم پرپر
بیا ای تو دردت به جانم مادر
از این کوچه بگذر... از این کوچه بگذر...

چه شد که دستم از تو شده جدا
فتاده ای تو روی زمین چرا
برس به داد تنهاییم خدا
(وای از روی نیلی فاطمه)

نبودی بابا من شکستم
نیامد کاری هم ز دستم
ز روی تو شرمنده هستم
علی جان

نگویم من از آنچه دیدم
نگویم از آن چه شنیدم
از این غم بابا من خمیدم
علی جان

تا خانه
به روی زمین هی نشست و برخاست
چقدر از خدا مرگ خود را می‌خواست
که خسته ز دنیاست... که خسته ز دنیاست

پدر کجایی افتاده از انفس
شده برایش کوچه چنان قفس
خودت به داد مادر بیا برس
(افتاد از پا دنیای مرتضی)

شاعر: رضا یزدانی

صلوات بر حضرت زهرا سلام الله علیها

اللَّهُمَّ صَلِّ وَ سَلِّمْ وَ زِدْ وَ بَارِكْ عَلَى السَّيِّدَةِ الْجَمِيلَةِ الْجَمِيلَةِ الْمَعْصُومَةِ الْمَظْلُومَةِ الْكَرِيمَةِ النَّبِيلَةِ الْمَكْرُوبَةِ الْعَلِيلَةِ ‏ذَاتِ الْأَحْزَانِ الطَّوِيلَةِ فِي الْمُدَّةِ الْقَلِيلَةِ الرَّضِيَّةِ الْحَلِيمَةِ الْعَفِيفَةِ السَّلِيمَةِ الْمَجْهُولَةِ قَدْراً وَ الْمَخْفِيَّةِ قَبْراً الْمَدْفُونَةِ سِرّاً وَ ‏الْمَغْصُوبَةِ جَهْراً سَيِّدَةِ النِّسَاءِ الْإِنْسِيَّةِ الْحَوْرَاءِ أُمِّ الْأَئِمَّةِ النُّقَبَاءِ النُّجَبَاءِ بِنْتِ خَيْرِ الْأَنْبِيَاءِ الطَّاهِرَةِ الْمُطَهَّرَةِ الْبَتُولِ الْعَذْرَاءِ ‏فَاطِمَةَ التَّقِيَّةِ النَّقِيَّةِ الزَّهْرَاءِ عَلَيْهَا السَّلَامُ

صفات متقین- کظم غیظ و احسان و رسیدگی به خطاهای خود و دیگران

آیت الله سید محمد مهدی میرباقری سال ۹۴

سرعت به سمت تقوی و خصوصیات آن

بسم الله الرحمن الرحیم الحمد لله ربّ العالمین و صلّی الله علی سیِّدنا و نبیّنا محمّد و آله الطّاهرین و لعنة الله علی أعدائهم أجمعین. قرآن کریم فرموده است: «وَ سارِعُوا إِلى‏ مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ وَ جَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّماواتُ وَ الْأَرْضُ أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقين»(آل عمران/۱۳۳)، خدای متعال در کتاب مجیدش نسبت به مؤمنین و متقین وعده های فراوانی داده است. گاهی می فرماید: «فَلا تَعْلَمُ نَفْسٌ ما أُخْفِيَ لَهُمْ مِنْ قُرَّةِ أَعْيُنٍ جَزاءً بِما كانُوا يَعْمَلُون»(سجده/۱۷)، هیچ کسی نمی داند ما چه حقایقی را از همه چشم ها برای آن ها پنهان نگه داشتیم. در این آیه شریفه خدای متعال به ما دستور می دهد که «وَ سارِعُوا إِلى‏ مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ»، مغفرت و آمرزش الهی در انتظار شما است در رسیدن به این مغفرت تعلل و کوتاهی نکنید، بلکه با سرعت به طرف این مغفرت الهی حرکت کنید و بعد از مغفرت جنت است. «وَ جَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّماواتُ وَ الْأَرْضُ»، بهشتی که وسعت آن به اندازه همه آسمان ها و زمین است و این بهشت «أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقين»، برای متقین مهیا شده است. همه چیز در آنجا فراهم است و انسان لازم نیست هیچ اقدامی بکند، خدای متعال بهشت را برای متقین فراهم کرده است به او می گوید نسبت به آن بهشت سرعت داشته باشید و در رسیدن به آن کوتاهی نکنید. در آنجا برخلاف دنیا همه چیز آماده است، در دنیا هیچ چیزی بدون رنج بدست نمی آید حتی لذاتش هم از طریق تعب ها و رنج ها بدست می آید. در آخرت این طور نیست ما برای رسیدن به لذات به رنج و تعب نمی افتیم. «لا يَمَسُّهُمْ فيها نَصَبٌ وَ ما هُمْ مِنْها بِمُخْرَجين»(حجر/۴۸)، لذا همه چیز در آنجا آماده است. در این دنیا اگر انسان بخواهد یک لباسی بپوشد یا اگر بخواهد لذتی داشته باشد باید رنج ببرد تا بتواند این یک لباس را به تن کند، آن رنجها مقدمه این لذت کوتاه هستند، حتی یک لقمه غذایی را هم که می خواهد در دهان بگذارد باید زحمت بکشد تا آن را فراهم کند و یک لذت کوتاهی ببرد. همه لذات دنیا همراه با تلخی و سختی است، نکته اش هم این است که عالم ابتلا و امتحان است. در عالم آخرت که این مراحل طی شده است و عالم ظهور مقامات انسان ها است آنجا دیگر این رنج ها نیست. همه چیز برای متقین فراهم و مهیا است؛ لذا خدای متعال می فرماید نسبت به رسیدن به این بهشت کوتاهی و مسامحه نکنید و با سرعت به طرف این بهشت حرکت کنید و از فرصتی که هست استفاده کنید، چون فرصت وقتی کوتاه شد انسان ناچار است سرعت داشته باشد. پیش روی آن بهشت هم مغفرت خدای متعال هست، اول به مغفرت می رسد بعد هم انسان های پاک شده وارد آن بهشتی می شوند.