توصیه حضرت امام رضا (علیه السلام) برای روزهای پایانی ماه شعبان

ابَوُالصّلت هَروى روایت کرده است که در جمعه آخر ماه شعبان به خدمت حضرت امام رضا (علیه السّلام) رفتم.
حضرت فرمود: که اى ابوالصَّلْت اکثَر ماه شعبان رفت و این جمعه آخر آن است پس تدارک و تلافى کن در آن چه از این ماه مانده است تقصیرهایى را که در ایّام گذشته این ماه کرده اى و بر تو باد که بر آنچه نافع است براى تو رُو آورى و دعا و استغفار بسیار کن و تلاوت قرآن مجید بسیار کن و توبه کن به سوى خدا از گناهان خود تا آنکه چون ماه مبارک درآید خالص گردانیده باشى خود را براى خدا و مگذار در گردن خود امانت و حق کسى را مگر آنکه ادا کنى و مگذار در دل خود کینه کسى را مگر آنکه بیرون کنى و مگذار گناهى را که مى کرده اى مگر آنکه ترک کنى و از خدا بترس و توکّل کن بر خدا در پنهان و آشکار امور خود و هر که بر خدا توکّل کند خدا او را بس است .
و بسیار بخوان در بقیّه این ماه این دعا را:

اَللّهُمَّ اِنْ لَمْ تَکُنْ غَفَرْتَ لَنا فیما مَضى مِنْ شَعْبانَ فَاغْفِرْ لَنا فیما بَقِىَ مِنْهُ
خدایا اگر در آن قسمت از ماه شعبان که گذشته ما را نیامرزیده اى در آن قسمت که از این ماه مانده بیامرزمان.

به درستى که حقّ تعالى در این ماه، بنده هاى بسیاری را از آتش جهنّم به حرمت ماه مبارک رمضان آزاد مى گرداند.

متن کامل روایت؛
عَنْ عَبْدِ السَّلَامِ بْنِ صَالِحٍ الْهَرَوِيِّ قَالَ دَخَلْتُ عَلَى أَبِي الْحَسَنِ عَلِيِّ بْنِ مُوسَى الرِّضَا ع فِي آخِرِ جُمُعَةٍ مِنْ شَعْبَانَ فَقَالَ لِي يَا أَبَا الصَّلْتِ إِنَّ شَعْبَانَ قَدْ مَضَى أَكْثَرُهُ وَ هَذَا آخِرُ جُمُعَةٍ مِنْهُ فَتَدَارَكْ فِيمَا بَقِيَ مِنْهُ تَقْصِيرَكَ فِيمَا مَضَى مِنْهُ وَ عَلَيْكَ بِالْإِقْبَالِ عَلَى مَا يَعْنِيكَ وَ تَرْكِ مَا لَا يَعْنِيكَ وَ أَكْثِرْ مِنَ الدُّعَاءِ وَ الِاسْتِغْفَارِ وَ تِلَاوَةِ الْقُرْآنِ وَ تُبْ إِلَى اللَّهِ مِنْ ذُنُوبِكَ لِيُقْبِلَ شَهْرُ اللَّهِ إِلَيْكَ وَ أَنْتَ مُخْلِصٌ لِلَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ لَا تَدَعَنَّ أَمَانَةً فِي عُنُقِكَ إِلَّا أَدَّيْتَهَا وَ لَا فِي قَلْبِكَ حِقْداً عَلَى مُؤْمِنٍ إِلَّا نَزَعْتَهُ وَ لَا ذَنْباً أَنْتَ مُرْتَكِبُهُ إِلَّا قَلَعْتَ عَنْهُ وَ اتَّقِ اللَّهَ وَ تَوَكَّلْ عَلَيْهِ فِي سِرِّ أَمْرِكَ وَ عَلَانِيَتِكَ وَ مَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ إِنَّ اللَّهَ بالِغُ أَمْرِهِ قَدْ جَعَلَ اللَّهُ لِكُلِّ شَيْ‏ءٍ قَدْراً وَ أَكْثِرْ مِنْ أَنْ تَقُولَ فِيمَا بَقِيَ مِنْ هَذَا الشَّهْرِ اللَّهُمَّ إِنْ لَمْ تَكُنْ قَدْ غَفَرْتَ لَنَا فِي مَا مَضَى مِنْ شَعْبَانَ فَاغْفِرْ لَنَا فِيمَا بَقِيَ مِنْهُ فَإِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى يُعْتِقُ فِي هَذَا الشَّهْرِ رِقَاباً مِنَ النَّارِ لِحُرْمَةِ شَهْرِ رَمَضَان‏.
منبع: عیون اخبار الرضا، جلد2، صفحه 51

دانلود فایل صوتی

ای داغدار ساقی عطشان نیامدی

ای داغدار ساقی عطشان... نیامدی
سوز دعای خضر و سلیمان ... نیامدی
یکسال هم گذشت امام غریب من
دل بی قرار از غم هجران... نیامدی
حافظ که گفت ؛ یوسف گم گشته می رسد ...!
نگذشتی از حوالی کنعان...! نیامدی
تنها بهانه ی دلِ تنگ و شکسته ی
این جمعه های بی سر و سامان... نیامدی
ما بی وفا شدیم و دلت را شکسته ایم
بشکسته ایم عهد و پیمان ... نیامدی !
خنجر برید لاله به لاله سر از قفا
سرها به روی نیزه پریشان ... نیامدی
این روز ها کوچه پریشان شد از غمِ
یاسی شکسته و در سوزان ... نیامدی
شبگرد کوچه... شال عزا روی دوشتان
ای روضه خوان کوثر قرآن ... نیامدی
کشتی بساز نوحِ زمان و قیام کن
ما دل سپرده ایم به طوفان ... نیامدی
پیراهنت به دست کدامین نسیم ماند
حسرت نشین شدند غریبان ... نیامدی
این خشکسالی از غم و اندوه مهدی است
ای لحظه تبسم باران نیامدی
شاعر: نعمیه امامی

دانلود فایل صوتی

مى شود فرصت دیدار مهیا حتما

مى شود فرصت دیدار مهیا حتما
بد به دل راه نده مى رسد آقا حتما
اى كه دنبال دواى غم هجران هستى
مى شود درد نهان تو مداوا حتما
اگر امروز نشد بوسه به دستش بزنیم
وعده ى ما همه افتاده به فردا حتما
ثمر گریه ى ما خنده ى روز فرج است
آن زمان مى شكفد خنده به لب ها حتما
دوره ى غیبت طولانى و تأخیر ظهور
امتحانى است براى همه ى ما حتما
كار ما منتظران چیست؟ اُمید و تقوا
غم نخور مى شود آخر گره ها وا حتما
هركه در زُمره ى ما منتظران مى باشد
مى كند تا به ابد پشت به دنیا حتما
انبیا منتظر آمدنش مى باشند
مى رسد پشت سرش حضرت عیسى حتما
كاش باشیم و ببینیم كه روز رجعت
مى سپارد عَلَم خویش به سقّا حتما
زره شیر خدا بر تن و شمشیر به دست
مى رسد منتقم حضرت زهرا حتما
انتقام دَرِ آتش زده را مى گیرد
وَ به آتش بكشد آن دو نفر را حتما

دانلود فایل صوتی

دعای «اللهم عرفنی نفسک» کمک می کند بفهمیم بین غدیر و سقیفه چه فرقی است

آیت الله العظمی جوادی آملی

شيخ كلينى و غير او از احضرت صادق عليه السّلام روايت كرده اند: اين دعا را تعليم زراره فرمود: كه در زمان غيبت و امتحان شيعه بخوانند:
اَللّهُمَّ عَرِّفْنى نَفْسَكَ فَاِنَّكَ اِنْ لَمْ تُعَرِّفْنى نَفْسَكَ لَمْ اَعْرِف نَبِيَّكَ اَللّهُمَّ عَرِّفْنى رَسُولَكَ فَاِنَّكَ اِنْ لَمْ تُعَرِّفْنى رَسُولَكَ لَمْ اَعْرِفْ حُجَّتَكَ اَللّهُمَّ عَرِّفْنى حُجَّتَكَ فَاِنَّكَ اِنْ لَمْ تُعَرِّفْنى حُجَّتَكَ ضَلَلْتُ عَنْ دينى
خدايا خود را به من بشناسان، زيرا اگر خود را به من نشناسانى فرستاده ات را نشناخته ام، خدايا فرستاده ات را به من بشناسان، زيرا اگر فرستاده ات را به من نشناسانى حجّتت را نشناخته ام، خدايا حجّتت را به من بشناسان، زيرا اگر حجّتت را به من نشناسانى، از دين خود گمراه مى شوم.به ما توصیه کردند این دعای نورانی را در زمان غیبت حضرت بخوانیم چرا که این دعا به ما کمک می کند در زمان غیبت حضرت از هر خطری نجات پیدا کنیم و بفهمیم بین غدیر و سقیفه چه فرقی است؟!

در این دعا از خداوند می خواهیم «اَللّهُمَّ عَرِّفْنى نَفْسَكَ»؛ خدایا خودت را به من بشناسان، چرا که تا الله را نشناسم نخواهم توانست خلیفه الله یعنی رسول گرامی اسلام را بشناسم؛ «فَاِنَّكَ اِنْ لَمْ تُعَرِّفْنى نَفْسَكَ لَمْ اَعْرِف نَبِيَّكَ».

انسان تنها در صورت شناخت الله می تواند فرستاده اویعنی امر رسالت را بشناسد و پیغمبر را باید با پیغمبری شناخت و بعد از این نوع شناخت فرستاده خدا، انسان می تواند جانشینان او یعنی امر ولایت و امامت را بشناسد. از این رو در ادامه این دعا می خوانیم: « اَللّهُمَّ عَرِّفْنى رَسُولَكَ فَاِنَّكَ اِنْ لَمْ تُعَرِّفْنى رَسُولَكَ لَمْ اَعْرِفْ حُجَّتَكَ ».

این دعا یک دعای برهانی است که امام صادق علیه السلام برای تبیین ارتباط بین الوهیت، رسالت و امامت و هدایت بیان فرمودند و لذا در بخش پایانی دعا می فرماید؛ «اَللّهُمَّ عَرِّفْنى حُجَّتَكَ فَاِنَّكَ اِنْ لَمْ تُعَرِّفْنى حُجَّتَكَ ضَلَلْتُ عَنْ دينى» یعنی روشن می سازد نمی توان بدون امامت، ولایت و نبوت، دین و خدای سبحان را شناخت و در این مسیر نیز باید از خود الله کمک گرفت.

به عرض رسید که نهج البلاغه باید به صورت یک درس رسمی در حوزه های علمیه در دو سطح قبل از کفایتین و بعد از کفایتین تدریس شود چرا که بسیاری از معارف بلند در نهج البلاغه هست که دستیابی به آن مقدرو هر کسی نیست و تلاش علمی بسیار می طلبد.

: در این نامه حضرت امیر علیه السلام خطاب به معاویه میفرماید ممکن است که قبل از اسلام ما و شما در یک محدوده بودیم اما بعد از اسلام، اسلام مرزهای بین ما و شما را به روشنی جدا کرد، ما در اسلام رشد کردیم اما شما تلاش کردید در کفر بمانید. و ای کاش در همان کفر می ماندید! شما هم در کفر ماندید و هم به دامن فتنه و نفاق افتادید.

حضرت در این نامه صراحتا تبیین می کنند که معاویه کاملا شبیه اجداد خود در جاهیلیت مانده است و به او می گوید: تو هیچ فرقی با همان بستگانت که علیه اسلام جنگیدند و به دست اسلام کشته شدند نداری!