برکت ماه رمضان‏

این ماه مبارک رمضان‏ جلوه لیلة القدر است که تمام‏ حقایق و معانی در او جمع استماه رمضان‏ مبارک است برای اینکه نزول وحی بر او شده است ‏یا به عبارت دیگر، معنویّت رسول خدا وحی را نازل کرده است، وماه شعبان معظم است برای اینکه ماه ادامه همان معنویات ماه‏ رمضان است. این ماه مبارک رمضان‏ جلوه لیلة القدر است که تمام‏ حقایق و معانی در او جمع است و ماه شعبان، ماه امامان است که ‏ادامه همان است. در ماه مبارک رمضان‏، مقام رسول اکرم- صلی ‏اللَّه علیه و آله و سلم- به ولایت کلی الهی بالاصالة تمام برکات رادر این جهان بسط داده است و ماه شعبان که ماه امامان است، به‏ برکت ولایت مطلقه، به تبع رسول اللَّه همان معانی را ادامه‏ می دهد. پس، ماه رمضان‏ ماهی است که تمام پرده ها را دریده ‏است و وارد شده است جبرئیل امین بر رسول خدا و به عبارت‏ دیگر وارد کرده است پیغمبر اکرم جبرئیل امین را در دنیا، و ماه‏ شعبان، ماه ولایت است و همه این معانی را ادامه می دهد. ماه‏ رمضان مبارک است که قرآن بر او وارد شده است و ماه شعبان‏ مبارک است که ادعیه ائمه- علیهم السلام- در او وارد شده است. ماه مبارک رمضان‏ که قرآن را وارد کرده است، قرآن مشتمل بر تمام ‏معارف است و تمام مایحتاج بشر است و ماه شعبان که ماه امامان است، ادامه همان حقیقت است و همان معانی در تمام‏ دوره ‏ها.

صحیفه امام؛ ج 20، ص 248

رزق های قرآن و شرائط دریافت معارف آن

آیت الله میرباقری سال 94

ماه رمضان، ضیافت رحیمیّه الهی

بِسمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحیم الحَمدُ للهِ رَبِّ العالمینَ و صَلّی اللهُ عَلی سَیِّدنا محمّدٍ و آلِه الطّاهرینَ و لَعنةُ الله علی أعدائهم أجمعین. این ماه از فرصت های اختصاصی است که خدای متعال در اختیار مؤمنین قرار داده است و درهای رحمت خدا در این ماه باز است و به تعبیر وجود مقدس نبی اکرم «شَهْرٌ دُعِیتُمْ فِیهِ إِلَی ضِیافَةِ اللَّهِ وَ جُعِلْتُمْ فِیهِ مِنْ أَهْلِ کرَامَةِ اللَّهِ»(1) خدای متعال در این ماه ما را به ضیافت خودش دعوت کرده است. «دُعیتم» دعوت شدید، نگفتند کی دعوت کرده است. پیداست دعوت کننده خداست، ما را به میهمانی خاص دعوت کرده. البته این دعوت به واسطه وجود مقدس نبی اکرم و اهل بیت شان است که داعی الله هستند. ولی دعوت آن ها همان دعوت خداست. تفاوتی نمی کند پیامبر ما را دعوت کند، یا خدا دعوت کند. در هر دو صورت، دعوت کننده خداست. پیامبر همه کارهایش این گونه است. فقط وحی اش نیست که «وَ مَا يَنطِقُ عَنِ الْهَوَى * إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحَى»(نجم/3-4) فقط این نیست که «وَمَا رَمَيْتَ إِذْ رَمَيْتَ وَلَكِنَّ اللَّهَ رَمَى»(انفال/17) وقتی هم حضرت دعوت می کند، خدا دعوت می کند. حضرت ما را در این ماه به ضیافت خدا دعوت کردند.

این میهمانی خدا که برای ما قرار داده شده، قاعدتا ضیافت عمومی حضرت حق نیست. آن سفره که همیشه پهن است و ما همیشه میهمان خدا هستیم. عالم سراسر میهمان خانه خداست و همه مخلوقات میهمان خدا هستند. پس این ضیافت یک ضیافت خاص هست. به تعبیر بزرگان، از ضیافت رحیمیه است. رحمت خاص خدا در این ماه برای مؤمنین قرار داده شده است.

در درگه تو عبدِ گنهکار، زیاد است (مناجات با خدا)

هر قدر ز تو جذبه و اصرار، زیاد است
از بنده ی نا شُکر تو انکار، زیاد است
گفتیم: نداریم به جز اشک، متاعی
گفتی که بیایید، خریدار زیاد است
ما را نظر لطف تو آورده، اگر نه
مثلِ منِ عاصی، سرِ بازار زیاد است
دنیا همه آلوده به طاعون گناه است
بفرست دوایی تو که بیمار زیاد است
کارم شده یک عمر فقط توبه شکستن
آخر چه کنم معرفتِ یار زیاد است
یارب همه ی دلخوشی ما به همین است:
در درگه تو عبدِ گنهکار، زیاد است
ای کاش شبِ قدر تو را قدر بدانیم
هم فرصت ما اندک و هم، کار زیاد است
امشب متوسل به علی (ع) گشته دل ما
زیرا کرم حیدر کرّار زیاد است

بگذار تا که سیر نگاهت کنم حسیـن

آرام تر بـرو که توانی نمانده است
تا آخرین نگاه زمانی نمانده است
بگذار تا که سیر نگاهت کنم حسیـن!
یک لحظه بعد از تو نشانی نمانده است
می‌خواستم فدای تو گردم ولی نشد
بعد از شهید علقمه جانی نمانده است
تو می روی ... پس که ؟ عنان گیر من شود
وقتی که هیچ مرد جوانی نمانده است
این گله های گرگ نشستند در کمین
تا با خبر شوند شبانی نمانده است
او رفت و بعد شیهه اسبی غریب، ...ماند
شاخه شکست، رایحۀ عطر سیب ماند
یک تن به جای حضرت یوسف به چاه خفت
اما سری؛ دریغ...به روی صلیب ماند
از آن همه جمال جمیل خدا؛ فقط
تصویر مات و خاکی شیب الخضیب ماند
دیگر برای بوسۀ شمشیر جا نبود
حتی لبان دخترکش بی نصیب ماند
در لابلای آن همه فریاد و هلهله
تنها صدای مادری آنجا غریب ماند
صحرا میان شعلۀ صد تازیانه سوخت
پروانه های کوچکِ در این میانه سوخت
تنها نه بال نازک پروانه های دشت
گل های سرخ روسری دخترانه سوخت
یکباره کربلا و مدینه یکی شدند
پهلو و دست و صورت و بازو و شانه سوخت