دل های سوگوار فقط از تو گفته اند

دل های سوگوار فقط از تو گفته اند
جان های بی قرار فقط از تو گفته اند
جمع ستارگان همگی هم صدای ماه
هرشب هزار بار فقط از تو گفته اند
ای تشنه ی غریب که دنیاست تشنه ات
لب های روزه دار فقط از تو گفته اند
ای بهترین شکوه شکفتن! درخت ها
در حسرت بهار فقط از تو گفته اند
آه ای قرار آخر دل‌ها که عاشقان
در ساعت قرار فقط از تو گفته اند
هنگام کارزار، شهیدان روزگار
در خون و در غبار فقط از تو گفته اند
ای کشته ی فتاده به هامون، شهیدها
گمنام و بی مزار فقط از تو گفته اند
بر نی خوشا تلاوتی از کهف و از رقیم
نی های اشک بار فقط از تو گفته اند
دیرست که اهالی صحرا به دیدن
هر اسب بی سوار فقط از تو گفته اند
ای سروری که پیر غلامان عاشقت
از مهد تا مزار فقط از تو گفته اند
در سطر سطر ناحیه شرح تو خوانده ایم
چشمان انتظار فقط از تو گفته اند

خوشا مُکبّر قد قامت الصلات تو باشم

(نجوا با امام زمان "عج")

طبیب را تو بیاری، حبیب را تو بخوانی
دلم غریب؛ خوشا این غریب را تو بخوانی
دعای این دل شرمنده مستجاب نگردد
مگر که آیۀ أمّن یُجیب را تو بخوانی
عجیب قصه ی اصحاب کهف نیست، می آیی
که قصه های شگفت وعجیب را تو بخوانی
خوشا مُکبّر قد قامت الصلات تو باشم
نماز این غزل ناشکیب را تو بخوانی
حسین نصرُ من الله را نوشت به خونش
به شرط اینکه وَ فتحٌ قریب را تو بخوانی

جلسه درس اخلاق (1396/07/27)

آیت الله جوادی آملی
اعوذ بالله من الشیطان الرجیم
بسم الله الرحمن الرحیم
«الحمد لله رب العالمین و صلّی الله علی جمیع الأنبیاء و المرسلین سيّما خاتمهم و أفضلهم محمّد و أهل بیته الأطیبین الأنجبین سيّما بقیة الله فی العالمین بهم نتولّيٰ و من أعدائهم نتبرّء الی الله».
«أَعْظَمَ اللَّهُ أُجُورَنَا [و اُجوركم] بِمُصَابِنَا بِالْحُسَيْنِ(علیه السلام) وَ جَعَلَنَا وَ إِيَّاكُمْ مِنَ الطَّالِبِینَ بِثَأْرِهِ(علیه الصلاة و علیه السلام)».[۱]
این شعار رسمی ما در ایام ماتم سالار شهیدان(سلام الله علیه) دو پیام دارد؛ آن جمله اوّلش عرض تعزیت است و درخواست اَجر که می‌گوییم: «أَعْظَمَ اللَّهُ أُجُورَنَا [و اُجوركم] بِمُصَابِنَا بِالْحُسَيْنِ(علیه السلام)»؛ اما جمله دوم دعوت به احیای نام آن حضرت، اقامه مراسم آن حضرت و طيّ راه آن حضرت است و بخش مهم این پیام دوم، همان مبارزات نفس‌گیر علیه ظلم و طغیان است و رابطه‌اش هم رابطه تنگاتنگ قرآنی است، این سه چهار مطلب را از این پیام دوم و جمله دوم استفاده می‌کنیم.
در جمله دوم عرض می‌کنیم خدای سبحان آن توفیق را به ما بدهد که ما خون‌بهای حسین بن علی(سلام الله علیه) را بگیریم. یک وقت است انسان دعا می‌کند خدا توفیق بدهد که ما راه حسین بن علی(سلام الله علیه) را ادامه بدهیم این یک دعای خوبی است؛ اما این دعا با آن درجه و علوّ این پیام نیست. ما از خدا بخواهیم که شیعیان حسین بن علی بن ابیطالب باشیم، این یک دعای خوبی است، ولی آن منزلتِ این پیام را نمی‌رساند.