یک صبح مى ‏شود که برایم دعا کنى؟

یك صبح مى ‏شود كه برایم دعا كنى؟
یا نیمه شب به شوق نمازم صدا كنى؟
مرغ دل از قفس تن به دركشى
در آسمان صحن و سرایت رها كنى
ما را به پادشاهى عالم در آورى
یعنى كه در حریم بلندت گدا كنى
امروزه كاینچنین به كرامت زبانزدى
تا رستخیز بهرِ شفاعت چها كنى؟
تو زائر مدینه‏اى و طوس مى ‏روى
ما را ببر كه زائر قبرِ رضا كنى
این جا كه آمدى سخن از تازیانه نیست
حرفى ز بى وفایى و ظلم زمانه نیست
در دست‏هاى مردم شهر تو سنگ نیست
یعنى سلام مردم تو وحشیانه نیست
سیلى نزد كسى به رُخ داغدار تو
اینجا خبر ز خون دل و دردِ شانه نیست
با شاخ گل ترا به سوى خانه مى‏برند
كنج خرابه بهر تو آشیانه نیست
آرى حریم تو حرم اهل بیت شد
حتى فراز آنكه ز قبرش نشانه نیست

دانلود فایل صوتی

تو گنهکار اگر کم آوردی روی من هم حساب کن بانو

نه جسارت نمی کنم اما ، گاه من را خطاب کن بانو
چیزی از دیگران نمی خواهم ، تو مرا انتخاب کن بانو
در کنار تو قطره ام اما ، تو مرا رهسپار دریا کن
در کنار تو ذره ام اما ، تو مرا آفتاب کن بانو
دل به هرسو که میرودبسته است دیگر از دست خویش هم خسته است
دارد این گونه می رود از دست آه قدری شتاب کن بانو
به گمانم که خسته ای از من خسته ای دل شکسته ای از من
وای اگر که تو را می آزارد خب دلم را جواب کن بانو
مانده ام بین رفتن و ماندن رفتن و مبتلای غیر شدن
ماندن و عاقبت به خیر شدن تو خودت انتخاب کن بانو
منم و اشک و خواهشی دیگر ، روز سخت شفاعت و محشر
تو گنهکار اگر کم آوردی روی من هم حساب کن بانو

دانلود فایل صوتی

جلسه درس اخلاق (۱۳۹۶/۰۹/۲۳)

آیت الله جوادی آملی

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم

بسم الله الرحمن الرحیم

«الحمد لله رب العالمین و صلّی الله علی جمیع الأنبیاء و المرسلین سيّما خاتمهم و أفضلهم محمّد (صلّی الله علیه و آله و سلّم) و اهل بیته الأطیبین الأنجبین سيّما بقيّة الله فی العالمین، بهم نتولّيٰ و من أعدائهم نتبرّء الی الله».

مقدم شما علما، اساتید، بزرگواران، نخبگان و فرهیختگان حوزوی و دانشگاهی را گرامی می‌داریم. حضور عزیزان سپاهی و برادران و خواهران ایمانی را ارج می‌نهیم و حضور وزیر محترم فرهنگ و ارشاد اسلامی را هم محترم می‌شماریم و از ذات اقدس الهی مسئلت می‌کنیم آنچه خیر و صلاح و فلاح جامعه اسلامی عموماً و شما بزرگواران خصوصاً هست مرحمت کند.

بحث ما در نهج البلاغه به نامه هفتاد و یکمینِ وجود مبارک امیرالمؤمنین(سلام الله علیه) رسید. نامه‌های حضرت آن بخش‌هایی که مربوط به قبل از حکومت است فقط صبغه اخلاقی و موعظه‌ای و علمی و اینها داشت؛ اما نامه‌هایی که مربوط به زمان حکومت آن حضرت است، گذشته از اینکه این مطالب را در بر داشت و دارد، درباره سیاست، امنیت، مدیریت و نظم جامعه، امانت در بیت‌المال هم شامل آنها هم هست. هفتاد و یکمین نامه نهج البلاغه برای منذر بن جارود عبدی است. این منذر از طرف حضرت امیر به استخر فارس مسئولیت پیدا کرد، استاندار آن منطقه بود. گزارشی از عملکرد او به وجود مبارک امیرالمؤمنین(سلام الله علیه) رسید. حضرت بررسی کرد دید بخشی از این گزارشات تام است بخشی هم نیاز به توضیحات خود او دارد. این نامه اعتراض‌آمیز که هم نصیحت را در بر دارد هم احضار این استاندار را در بر دارد و هم توبیخ و عزل او را به همراه دارد، مرقوم فرمودند. این نامه تقریباً نزدیک سه ربع صفحه است. دو، سه سطر این نامه در نهج البلاغه نیامده است. بارها به عرض شما رسید که سید رضی(رضوان الله تعالی علیه) این کتاب را به عنوان مختار خطبه‌ها و نامه‌ها و بیانات حضرت دارد، نه همه نهج البلاغه باشد. رازی هم در این تقطیع دارد، چند تا کار را سید رضی(رضوان الله تعالی علیه) کرد. یکی از کارها این بود که آن جمله‌هایی که خیلی ضروری نبود، یا باعث اختلاف شیعه و سنّی بود، آن را نقل نکرد، چون در بخش‌هایی وجود مبارک حضرت امیر خیلی تند و تیز به اصحاب سقیفه حمله می‌کند. آنها را اگر در نهج البلاغه نقل می‌کرد، دیگر نهج البلاغه، نهج البلاغه فعلی نبود که تقریباً هشتاد درصد شروح نهج البلاغه از اهل سنت است. مهم‌ترین شرح‌ها همان شرح ابن ابی الحدید است که می‌گوید من فکر نمی‌کردم که کمتر از چهارده سال موفق می‌شوم؛ ولی خدا را شکر می‌کنم که ده ساله تمام شد.[1] همین ابن ابی الحدید بسیاری از مطالب راوندی را که فقیه نامور امامیه است او هم قبل از ابن ابی الحدید بود و نهج البلاغه را شرح کرد بسیاری از نقدهای علمی و تند و تیزی را ابن ابی الحدید بر راوندی دارد که او از فقها و علمای شیعه است و بسیاری از بزرگان که بعد از ابن ابی الحدید چیز نوشتند، از او استفاده کردند. این گونه از شروح در اثر آن مدیریت سید رضی بود که هر حرف را انسان همه جا نمی‌زند. حرفی که مربوط به حوزه علمیه بود داخله حوزه علمیه یا داخله دانشگاه است، بزرگان و علمای حوزه با هم دارند، دانشگاهیان با هم دارند؛ اما بعضی از مطالبی که خود علما در حوزه دارند مصلحت نیست که به جامعه منتقل بشود. بعضی از مطالبی که دانشمندان دانشگاه دارند مصلحت نیست که از قلمرو دانشگاه به جامعه منتقل بشود. آن بیانات اعتراض‌آمیز وجود مبارک حضرت امیر که به اصحاب سقیفه حمله می‌کند این حق است «لا ریب فیه» است، بحث کلامی است، در علمای حوزه در دانشمندان دانشگاه مطرح است؛ ولی اگر بیاید در سطح جامعه، دیگر با آن نمی‌شود جامعه را متحد کرد و ایام وحدت و هفته وحدت تشکیل داد؛ لذا سید رضی آن بخش‌های تند و تیز را در نهج البلاغه نقل نکرد. این یکی از کارها و ابتکارات سیاسی سید در نهج البلاغه است.