دور وقتت حصار بکش

🔹آیت الله حائری شیرازی رضوان الله علیه🔹
🔸دور وقتت حصار بکش🔸

اگر دور وقت خود را حصار بکشیم، شیطان نمی‎تواند در آن رخنه کند، اما اگر وقت خود را بی‎حصار گذاشتیم، زمینی است که در آن نه زراعت کرده‎ایم و نه خانه ساخته‎ایم؛ فقط زمینش به نام ما ثبت شده.
انسان اگر برای وقتش برنامه‎ریزی نکرد، شیطان برایش برنامه‎ریزی می‎کند.
غیبت‎ها، تهمت‎ها، حرف‎های بی‎مزه، لهو و لعب‎ها، همۀ اینها نتیجۀ بی‎برنامگی است.
اگر عقل برای وقت برنامه‎ریزی نکند، نفس برایش برنامه‎ریزی می‎کند.

از عشق خود جدا شدن آسان نیست

از عشق خود جدا شدن آسان نیست
یا دست کم برای من آسان نیست
هر چیز سخت در سخن آسان ست
مرگ عزیز در سخن آسان نیست
طومار عاشقیست که میپیچم
پیچیدن تو در کفن آسان نیست
آه ای عزیز مصر علی! از تو
راضی شدن بپیرهن آسان نیست
گیرم که زینبین تو خوابیدند
آرام کردن حسن آسان نیست
خود مرد جنگیَم من و میدانم
با میخ جنگ تن به تن آسان نیست
دلهای عاشقند که میفهمند
بی عشق خویش زیستن آسان نیست

شاعر: محسن رضوانی

دانلود فایل صوتی

جلسه درس اخلاق (1396/11/05)

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم

بسم الله الرحمن الرحیم

«الحمد لله رب العالمین و صلّی الله علی جمیع الأنبیاء و المرسلین سيّما خاتمهم و أفضلهم محمّد (صلّی الله علیه و آله و سلّم) و أهل بیته الأَطیبین الأَنجبین سيّما بقيّة الله فی العالمین بِهم نَتولّيٰ و مِن أعدائِهم نَتبرّءُ اِلی الله».

مقدم شما اساتید، فضلا، بزرگواران حوزوی و دانشگاهی، عزیزان سپاهی، بسیجی، برادران و خواهران ایمانی را گرامی می‌داریم. از ذات اقدس الهی مسئلت می‌کنیم آنچه خیر و صلاح و فلاح دنیا و آخرت شما و عموم علاقهمندان به قرآن و عترت است، ذات اقدس الهی اعطا کند.

بحث‌های روز پنج‌شنبه در نامه‌های وجود مبارک حضرت امیر(سلام الله علیه) به نامه هفتاد و هشتم رسیدیم. این نامه مربوط به همان جریان اموی‌هاست که قرآن به سر گذاشتند و در جریان حکمیت، ابوموسای اشعری را بر وجود مبارک امیرالمؤمنین تحمیل کردند. مستحضرید اصرار اسلام که جامعه باید عاقل باشد و تعبیر لطیف رسول گرامی(علیه و علی آله آلاف التّحیة و الثّناء) که فرمود: «طَلَبُ‏ الْعِلْمِ‏ فَرِیضَةٌ»،[1] نه «فریضٌ» که بارها به عرض شما رسید، اینجا مبتدا مذکر، خبر که نمی‌تواند مؤنث باشد. این «تاء» تای تأنیث نیست، این «تاء» تای مبالغه است. اگر تای مبالغه نبود، می‌فرمود: «طلب العلم واجبٌ أو فریضٌ». اگر خدا بخواهد انسانی را به عنوان جانشین خود در زمین خلق کند می‌گوید: «إنی جاعلٌ فی الارض خلیفاً»، نه ﴿خَلِیفَةً،[2] می‌خواهد کسی که جامعیت علمی و عملی داشته باشد این تای مبالغه را آنجا اضافه بکند و گرنه آدم که مؤنث نیست. بارها به عرض شما رسید که حسین بن علی(سلام الله علیه) به همان معنا عقیله بنی‌هاشم است که زینب(سلام الله علیها) است که این روزها سالروز ولادت آن حضرت است. این «تاء» تای مبالغه است؛ مثل تای «علامة»، نه تای تأنیث. این قدر بِفَهم شدن بر مردم واجب است که نفرمود: «طلب العلم واجبٌ»، نفرمود: «طلب العلم فریضٌ»؛ فرمود: «طَلَبُ‏ الْعِلْمِ‏ فَرِیضَةٌ». اگر این علم و عقل و شعور نباشد، جامعه اگر رهبری مثل علی بن ابیطالب داشته باشد، یقیناً شکست می‌خورد. این نامه همان است. این رساله العجب را که بارها به عرض شما رسید، در مجموعه کنز الفوائد کراجکی یک رساله شصت، هفتاد صفحه‌ای است که خیلی مفصّل نیست. اسم این رساله به نام العجب، «تعجّبٌ»، این است. کتاب قوانین صاحب قوانین را می‌گویند قوانین، برای اینکه فصل‌های آن به نام «قانونٌ، قانونٌ» است یا کتاب مرحوم بوعلی به نام قانون است؛ چون فصل‌های آن «قانونٌ، قانونٌ» است.