لا تبطلوا صدقاتکم بالمن و الاذی

امام جواد (ع) به شخصی که در یک روز به ده نفر فقیر عائله دار کمک نموده بود بدون آنکه بر آنها منت گذارد یا آنان را آزار دهد، ولی قضیه احسان و انفاق خود را برای امام جواد نقل نمود، فرمود:
قد ابطلت برک باخوانک و صدقاتک، قال: و کیف ذلک یابن رسول الله؟ قال له محمد بن علی: اقراء قول الله عزوجل: یا ایها الذین آمنوا: لا تبطلوا صدقاتکم بالمن والاذی، قال الرجل: یا بن رسول الله ما مننت علی القوم الذین تصدقت علیهم و لا آذیتهم، قال له محمد بن علی: ان الله عزوجل قال: لا تبطلوا صدقاتکم بالمن و الاذی و لم یقل لا تبطلوا بالمن علی من تتصدفون علیه والاذی لمن تتصدقون علیه و هو کل اذی!
تو با نقل این قضیه بر و نیکی خود به برادرانت را ابطال نمودی و از میان بردی، عرض کرد: چگونه از میان بردم؟ حضرت پاسخ داد: کلام خدا را بخوان که فرموده است:ای مردم با ایمان! صدقات خود را با منت گذاردن و اذیت کردن ابطال منمایید، عرض کرد: یا بن رسول الله! به کسانی که کمک نمودم نه بر آنها منت گذاردم و نه آزارشان دادم. حضرت فرمود: خداوند فرموده صدقات خود را با منت گذاردن و اذیت کردن باطل نکنید و نفرموده است که: صدقات خود را با اذیت دادن و منت گذاردن مستقیم بر سر کسی که صدقه را دریافت می نماید باطل نکنید.

(مستدرک الوسائل، ج ۱، ص ۵۴۳، به نقل از کتاب شرح مکارم اخلاق محمدتقی فلسفی، جلد اول)

یا حیدر، تویی تو جانم، لیلة القدرِ قرآنم

یا حیدر، تویی تو جانم، لیلة القدرِ قرآنم
تا دم آخر در هر دم: «علیٌ‌ مع الحق» خوانم
ای محبوبِ، حق‌تعالی علی
ای خورشیدِ، عرش اعلی علی
شرط ایمان، شد ولایت تو
«قد افلح المؤمنون» یا علی
«مولا مولا حیدر مدد»

***

دخیلِ ضریحَت دستم، به ولای تو دل بستم
صِرف محبت کافی نیست، پیرو راه تو هستم
شیعه یعنی پاکیِ بی‌مثل
شیعه یعنی همت بی‌بدل
شیعه یعنی اهل حُجب و حیا
شیعه یعنی مرد علم و عمل
«مولا مولا حیدر مدد»

شاعر: یوسف رحیمی

دانلود فایل صوتی

اللهم انی أسألک صبر الشاکرین لک (دعای هر روز ماه رجب)

شيخ در كتاب«مصباح» از معلّى بن خنيس از امام صادق (عليه السّلام) روايت كرده: در ماه رجب اين دعا را بخوان:

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ صَبْرَ الشَّاكِرِينَ لَكَ وَ عَمَلَ الْخَائِفِينَ مِنْكَ وَ يَقِينَ الْعَابِدِينَ لَكَ اللَّهُمَّ أَنْتَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ وَ أَنَا عَبْدُكَ الْبَائِسُ الْفَقِيرُ أَنْتَ الْغَنِيُّ الْحَمِيدُ

وَ أَنَا الْعَبْدُ الذَّلِيلُ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ امْنُنْ بِغِنَاكَ عَلَى فَقْرِي وَ بِحِلْمِكَ عَلَى جَهْلِي وَ بِقُوَّتِكَ عَلَى ضَعْفِي يَا قَوِيُّ يَا عَزِيزُ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ 

وَ آلِهِ الْأَوْصِيَاءِ الْمَرْضِيِّينَ وَ اكْفِنِي مَا أَهَمَّنِي مِنْ أَمْرِ الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ. 

خدايا شكيبايى شاكرانت، و كردار ترسيدگانت، و باور عبادت ‏كنندگانت را از تو مى‏ خواهم، خدايا تو برتر و بزرگى، و من بنده بينوا و تهي دستم، تو بى ‏نياز و ستوده‏ اى، و من بنده‏ خوارم، خدايا بر محمّد و خاندانش درود فرست، و عطاى اين خواسته ‏ها را بر من منت بگذار به توانگرى ‏ات بر تهيدستى‏ ام،و به بردبارى ‏ات بر نادانى ‏ام، به توانت بر ناتوانى ‏ام اى عزيز، خدايا بر محمّد و خاندانش آن‏ جانشيان پسنديده درود فرست، و مرا از كارهاى دنيا و آخرت نسبت به چيزى‏ كه بى‏ تابم كرده كفايت كن اى مهربان‏ترين مهربانان.

مؤلف گويد:سيّد ابن طاووس هم اين دعا را در كتاب«اقبال» نقل كرده، و از نقل او پيداست كه اين دعا از جامع‏ ترين دعاهاست، و در تمام اوقات مى‏ توان آن را خواند.

دانلود فایل صوتی

جلسه درس اخلاق (1396/12/24)

اعوذ بالله من الشيطان الرجيم

بسم الله الرحمن الرحيم

«الحمد لله رب العالمين و صلّي الله علي جميع الأنبياء و المرسلين سيّما خاتمهم و أفضلهم محمّد(صلّي الله عليه و آله و سلّم) و أهل بيته الأطيبين الأنجبين سيّما بقيّة الله في العالمين بِهم نَتولّيٰ و مِن أعدائِهم نَتبرّءُ اِلي الله».

مقدم شما فرهيختگان حوزوي و دانشگاهي، برادران و خواهران ايماني و قرآني را گرامي مي‌داريم، ايّامي که در پيش داريم ـ إن‌شاءالله ـ براي همه خجسته و فرخنده باشد؛ هم نوروز در پيش است هم ماه پربرکت رجب.

مستحضريد که ما بايد براي خود عيد داشته باشيم؛ الآن وقتي مي‌گويند سال 1397 فرا رسيد؛ يعني از آن مبدئی که حساب کرديم 1397 بار است که زمين به دور آفتاب ميگردد. عمر زمين زياد شد، عيد زمين است، زمين به دور آفتاب حرکت کرده، براي آن عيد است، براي ما وقتي عيد است که ما هم در اطراف شمس حقيقت حرکت کنيم. اگر گفتند قرآن شمس است، خدا ﴿نُورُ السَّماواتِ وَ الْأَرْض﴾[1] است، اهل بيت نورند، شمس و قمر هستند، اگر ما در مدار اين شمس ولايت حرکت کرده‌ايم براي ما عيد است، عمر ما پربرکت مي‌شود و گرنه اين وصف به حال متعلق موصوف است. زمين حرکت کرده به کمال رسيده؛ آن وقت ما جشن مي‌گيريم و عيد مي‌دانيم يعني چه؟! هر حرکتي که براي خود انسان باشد، اين همان «سير إلي الله» است که منشأ رشد و تکامل اوست.