ماه شعبان رسید! ماه سه ماه

ماه عشق است ماه عشّاق است
ماه دل‌ هاي مست و مشتاق است
در ميخانه ی کرم شد باز
الدخيل اين حریمِ رزاق است
ريزه خوارش فقط نه اهل زمين
جرعه نوشش تمام آفاق است
بي‌حساب است فضل این ساقی
شب جود و سخا و انفاق است
بين دل‌هاي بيدلان امشب
با سر زلف يار ميثاق است
شب زلف مجعّدش «والّيل»
صبح چشمش به عالم اشراق است
«قبره في قلوب من والاه»
حرمش قبله گاه عشّاق است

مناجات شعبانیه

«بسم الله الرحمن الرحیم»

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اسْمَعْ دُعَائِي إِذَا دَعَوْتُكَ وَ اسْمَعْ نِدَائِي إِذَا نَادَيْتُكَ وَ أَقْبِلْ عَلَيَّ إِذَا نَاجَيْتُكَ فَقَدْ هَرَبْتُ إِلَيْكَ وَ وَقَفْتُ بَيْنَ يَدَيْكَ مُسْتَكِيناً لَكَ مُتَضَرِّعاً إِلَيْكَ رَاجِياً لِمَا لَدَيْكَ ثَوَابِي وَ تَعْلَمُ مَا فِي نَفْسِي وَ تَخْبُرُ حَاجَتِي وَ تَعْرِفُ ضَمِيرِي وَ لا يَخْفَى عَلَيْكَ أَمْرُ مُنْقَلَبِي وَ مَثْوَايَ وَ مَا أُرِيدُ أَنْ أُبْدِئَ بِهِ مِنْ مَنْطِقِي وَ أَتَفَوَّهَ بِهِ مِنْ طَلِبَتِي وَ أَرْجُوهُ لِعَاقِبَتِي وَ قَدْ جَرَتْ مَقَادِيرُكَ عَلَيَّ يَا سَيِّدِي فِيمَا يَكُونُ مِنِّي إِلَى آخِرِ عُمْرِي مِنْ سَرِيرَتِي وَ عَلانِيَتِي وَ بِيَدِكَ لا بِيَدِ غَيْرِكَ زِيَادَتِي وَ نَقْصِي وَ نَفْعِي وَ ضَرِّي إِلَهِي إِنْ حَرَمْتَنِي فَمَنْ ذَا الَّذِي يَرْزُقُنِي وَ إِنْ خَذَلْتَنِي فَمَنْ ذَا الَّذِي يَنْصُرُنِي.

خدايا! بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست، و شنواى دعايم باش آنگاه كه می خوانمت، و صدايم را بشنو گاهى كه صدايت مي كنم، و به من توجّه كن هنگامی كه با تو مناجات می نمايم، همانا به سوى تو گريختم، و در حال درماندگى و زارى در برابرت ايستادم، پاداشى را كه نزد توست اميدوارم، آنچه را كه در درون دارم می دانى، بر حاجتم خبر دارى، نهانم را می شناسى، كار بازگشت به آخرت و خانه ابدی ام بر تو پوشيده نيست، و آنچه كه می خواهم به زبان آرم، و خواهش خويش را بازگو كنم و هم آنچه را كه براى عاقبتم اميد دارم، بر تو پنهان نيست، همانا آنچه تقدير نموده اى بر من اى آقاى من در آنچه كه تا پايان عمر بر من فرود می آيد از نهان و آشكارم جارى شده است، و تنها به دست توست نه به دست غير تو فزونى و كاستی ام و سود و زيانم، خدايا! اگر محرومم كنى پس كيست آن كه به من روزى دهد؟ و اگر خوارم سازى پس كيست آن كه به من يارى رساند،

ماه شعبان ماه خواستن است

آیت الله العظمی جوادی آملی:

كَرَم اهل بیت علیهم السلام نامحدود است/ ماه شعبان ماه خواستن است

... ماه پربركت شعبان است كه در این ماه باید برای مبارك رمضان آماده شد، این ماه پربركت شعبان را عده‌ای عید خاص می‌دانند البته نه تنها برای اینکه مثلاً اعیاد پربركت شعبانیه در آن واقع شده است بلکه اصولاً خود ماه شعبان شهر رسول الله(ص) است.

در این صلوات شعبانیه كه هر روز عندالزوال خوانده می‌شود می‌بینید که ما هیچ بهانه‌ای برای اصلاح نشدن نداریم، ما در هر شرایطی باشیم این خاندان ما را می‌پذیرند و هر چه بخواهیم به ما می‌دهند، كَرَم اهل بیت علیهم السلام نامحدود است و این ماه‌ هم ماهِ خواستن است.

امام سجاد(ع) در دعای عندالزوال دارد خدایا این پیغمبر(ص) كه علی(ع) تازه از دست‌پرورده‌های اوست را برای من یک راه باز و وسیع قرار بده! ما هر روز می‌توانیم از پیغمبر چنین خواسته ای داشته باشیم كه این طلیعه‌ای باشد برای ماه مبارك رمضان. غرض این است كه همین پیغمبر افراد بت‌پرست را به جایی رساند كه سلمان و اباذر و مقداد شدند پس ما نیز می توانیم به چنین مقامی برسیم و این شدنی است.

جلسه درس اخلاق (1397/01/23)

اعوذ بالله من الشيطان الرجيم

بسم الله الرحمن الرحيم

«الحمد لله رب العالمين و صلّي الله علي جميع الأنبياء و المرسلين سيّما خاتمهم و أفضلهم محمّد (صلّي الله عليه و آله و سلّم) و أهل بيته الأَطيبين الأَنجبين سيّما بقيّة الله في العالمين بِهم نَتولّيٰ و مِن أعدائِهم نَتبرّءُ اِلي الله».

مقدم شما سوگواران امام کاظم(صلوات الله و سلامه عليه و علي آبائه و ابنائه) را گرامي مي‌داريم، اميدواريم ذات اقدس الهي اين مراسم سوگ و ماتم را به پيشگاه وليّ عصر(ارواحنا فداه) اهدا کند و به آن حضرت تعزيت عرض مي‌کنيم و از خداي سبحان مسئلت مي‌کنيم به برکت قرآن و عترت، همه ما در کنار سفره اهل بيت عصمت و طهارت متنعّم فرمايد.

بحث‌هاي روز پنج‌شنبه درباره نهج البلاغه بود؛ اين کتاب نوراني که 241 خطبه و 79 نامه داشت، بحثش به پايان رسيد. رسيديم به کلمات حکيمانه آن حضرت که 473 کلمه حکيمانه است.

به کلمه 31 رسيديم؛ در کلمه 31 حضرت ايمان و کفر را مشخص کرد که ايمان چيست؟ و عناصر محوري ايمان چيست؟ بعد به کفر ـ معاذالله ـ پرداخت: «سُئِلَ عَنِ الْإِيمَانِ(عليه السلام) فَقَالَ: الْإِيمَانُ عَلَى أَرْبَعِ دَعَائِمَ عَلَی الصَّبْرِ وَ الْيَقِينِ وَ الْعَدْلِ وَ الْجِهَادِ وَ الصَّبْرُ مِنْهَا عَلَى أَرْبَعِ شُعَبٍ عَلَی الشَّوْقِ وَ الشَّفَقِ وَ الزُّهْدِ وَ التَّرَقُّبِ فَمَنِ اشْتَاقَ إِلَی الْجَنَّةِ سَلَا عَنِ الشَّهَوَاتِ وَ مَنْ أَشْفَقَ مِنَ النَّارِ اجْتَنَبَ الْمُحَرَّمَاتِ وَ مَنْ زَهِدَ فِي الدُّنْيَا اسْتَهَانَ بِالْمُصِيبَاتِ وَ مَنِ ارْتَقَبَ الْمَوْتَ سَارَعَ [فِي‏] إِلَی الْخَيْرَاتِ»؛ فرمود ايمان چهار رکن دارد: يکي صبر است و يکي يقين و يکي عدل و يکي جهاد، آن‌گاه هر کدام از اين عناصر و ارکان چهارگانه را تشريح کردند.