دعای اللَّهُم إِنِّی بِکَ وَ مِنْکَ أَطْلُبُ حَاجَتی (از ادعیه ماه مبارک رمضان)

شيخ كلينى در كتاب «كافى» از ابو بصير روايت كرده كه امام صادق عليه السّلام در ماه رمضان اين دعا را می خواند:

اللَّهُمَّ إِنِّي بِكَ وَ مِنْكَ أَطْلُبُ حَاجَتِي وَ مَنْ طَلَبَ حَاجَةً إِلَى النَّاسِ فَإِنِّي لا أَطْلُبُ حَاجَتِي إِلّا مِنْكَ وَحْدَكَ لا شَرِيكَ لَكَ وَ أَسْأَلُكَ بِفَضْلِكَ وَ رِضْوَانِكَ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَيْتِهِ وَ أَنْ تَجْعَلَ لِي فِي عَامِي هَذَا إِلَى بَيْتِكَ الْحَرَامِ سَبِيلاً حِجَّةً مَبْرُورَةً مُتَقَبَّلَةً زَاكِيَةً خَالِصَةً لَكَ تَقَرُّ بِهَا عَيْنِي وَ تَرْفَعُ بِهَا دَرَجَتِي وَ تَرْزُقَنِي أَنْ أَغُضَّ بَصَرِي وَ أَنْ أَحْفَظَ فَرْجِي وَ أَنْ أَكُفَّ بِهَا عَنْ جَمِيعِ مَحَارِمِكَ حَتَّى لا يَكُونَ شَيْ ءٌ آثَرَ عِنْدِي مِنْ طَاعَتِكَ وَ خَشْيَتِكَ وَ الْعَمَلِ بِمَا أَحْبَبْتَ وَ التَّرْكِ لِمَا كَرِهْتَ وَ نَهَيْتَ عَنْهُ وَ اجْعَلْ ذَلِكَ فِي يُسْرٍ وَ يَسَارٍ وَ عَافِيَةٍ وَ مَا أَنْعَمْتَ بِهِ عَلَيَّ وَ أَسْأَلُكَ أَنْ تَجْعَلَ وَفَاتِي قَتْلا فِي سَبِيلِكَ تَحْتَ رَايَةِ نَبِيِّكَ مَعَ أَوْلِيَائِكَ وَ أَسْأَلُكَ أَنْ تَقْتُلَ بِي أَعْدَاءَكَ وَ أَعْدَاءَ رَسُولِكَ وَ أَسْأَلُكَ أَنْ تُكْرِمَنِي بِهَوَانِ مَنْ شِئْتَ مِنْ خَلْقِكَ وَ لا تُهِنِّي بِكَرَامَةِ أَحَدٍ مِنْ أَوْلِيَائِكَ اللَّهُمَّ اجْعَلْ لِي مَعَ الرَّسُولِ سَبِيلا حَسْبِيَ اللَّهُ مَا شَاءَ اللَّهُ

خدايا من به وسيله تو و از تو حاجتم را درخواست میكنم، و هركه حاجت خويش از مردم بخواهد همانا من حاجتم را نمی خواهم مگر از تو، يگانه اى، شريكى براى تو نيست، به حق فضل و رضوانت از تو می خواهم كه بر محمّد و اهل بيتش درود فرستى، و در اين سال برايم راهى به سوى كعبه قرار دهى، با زيارتی پاك و پذيرفته، پاكيزه و خالص براى خويش، كه ديده ام به آن روشن گردد و مرتبه ام با آن بالا رود، خدايا به من روزى كن كه ديده ام را از حرام فرو بندم، و شهوتم را نگاه دارم، و خود را از همه حرام هايت بازدارم، تا آنجا كه چيزی نزد من برتر نباشد از طاعت و خشيتت، و عمل به آنچه واجب كردى، و ترك آنچه نپسنديدى و از آن نهى نمودى، و همه اينها را در كنار آسانى و فراوانى و تندرستى، و آنچه به من نعمت دادى قرار ده.
و از تو می خواهم مرگم را كشته شدن در راهت در زير پرچم پيامبرت همراه با اوليايت قرار دهى، و از تو می خواهم كه به وسيله من دشمنان خود و رسولت را به قتل رسانى، و از تو درخواست میكنم كه مرا گرامى دارى با خوار كردن آن از خلق كه خودخواهى، و خوار نكنى مرا به گرامى داشتن احدى از اوليايت، خدايا برايم همراه پيامبر راهى به خوشبختى قرار ده، خدا مرا بس است، آنچه خدا خواهد [شود.

  • هیچ نظری یافت نشد
افزودن نظر