سلام به اباعبدالله الحسین (علیه السلام)

اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا اَباعَبْدِاللَّهِ؛وَ عَلَى الاَْرْواحِ الَّتى حَلَّتْ بِفِناَّئِکَ

عَلَیْکَ مِنّى سَلامُ اللَّهِ اَبَداً؛ما بَقیتُ وَ بَقِىَ اللَّیْلُ وَ النَّهارُ

وَ لاجَعَلَهُ اللَّهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنّى لِزِیارَتِکُمْ
اَلسَّلامُ عَلَى الْحُسَیْنِ؛وَ عَلى عَلِىِّ بْنِ الْحُسَیْنِ وَ عَلى اَوْلادِ الْحُسَیْنِ وَ عَلى اَصْحابِ الْحُسَیْنِ

دانلود فایل صوتی

ما دست در دستان هم از ناقه افتادیم

تو یکسره در چشم لشکر بودی و من نه
چون صاحب خلخال و زیور بودی و من نه
فهمیدم آن لحظه که نامحرم تو را می زد
از چند صورت مثل مادر بودی و من نه
ما هر دو از بازار شامی‌ها گذر کردیم
با این تفاوت که تو دختر بودی و من نه
در معرض چشم حرامی بوده‌ایم اما
آن لحظه تو محتاج معجر بودی و من نه
حاجت گرفتی در خرابه من دلم می سوخت
آن شب تو در آغوش یک «سر» بودی و من نه
اما دوتایی مثل گل از ساقه افتادیم
ما دست در دستان هم از ناقه افتادیم

شاعر: مجید تال

دانلود فایل صوتی

جلسه درس اخلاق (1397/05/11)

 اعوذ بالله من الشيطان الرجيم

بسم الله الرحمن الرحيم

«الحمد لله رب العالمين و صلّي الله علي جميع الأنبياء و المرسلين سيّما خاتمهم و أفضلهم محمّد(صلّي الله عليه و آله و سلّم) و أهل بيته الأَطيبين الأَنجبين سيّما بقيّة الله في العالمين بِهم نَتولّيٰ و مِن أعدائِهم نَتبرّءُ اِلي الله».

مقدم شما برادران و خواهران ايماني، بزرگواران، روحانيت معزّز و شوراي محترم حوزه پربرکت تهران و ساير عزيزان را گرامي مي‌داريم. ايام پربرکت دهه کرامت را با بهره‌برداري از زيارت مخصوص آن حضرت بدرقه مي‌کنيم و ماه شريف ذيقعده را به برکت اربعين کليمي به ماه پربرکت ذي‌حجه مرتبط مي‌کنيم. مستحضريد که يکي از دستورهاي ديني ما در دهه ذي‌حجه اين است که بين نماز مغرب و عشا دو رکعت نماز بخوانيم، بعد از «حمد» و سوره «توحيد»، اين ﴿وَ وَاعَدْنَا﴾ را بخوانيم. اين دستور برای کسي است که آن عمل سي روز قبل را انجام داده است. گرچه براي همه اين فيض و ثواب هست؛ اما خصوصيت برای کساني است که اين ماه پربرکت ‌ذيقعده را با آن وظيفه‌اش عمل کردند حالا به اين ده روز ذي‌حجه رسيدند که پايان‌بخش اربعين آنهاست.

اين دو رکعت نمازي که بين مغرب و عشاي دهه ذي‌حجه است يادآور اربعين کليمي است، مي‌گوييم: ﴿وَ وَاعَدْنَا مُوسَي ثَلاَثِينَ لَيْلَةً وَ أَتْمَمْنَاهَا بِعَشْرٍ فَتَمَّ مِيقَاتُ رَبِّهِ أَرْبَعِينَ لَيْلَةً﴾،[1] ذات اقدس الهي، اوّل سي شب، بعد ده شب اضافه نموده، شده چهل شب، وجود مبارک موساي کليم را به عنوان مهماني پذيرفت که اين اربعين کليمي است و اين اختصاصي هم به آن حضرت ندارد، همه پيروان قرآن و عترت مي‌توانند اربعين داشته باشند. هميشه اربعينگيري، يعني چهل روز گيري وارد است، ثواب دارد؛ يعني چهل روز انسان به دستور دين عمل بکند، خالصانه؛ يک چيز جدايي نيست. اگر کسي چهل روز به دستور دين عمل کند، نه بيراهه برود نه راه کسي را ببندد، نه حرامي را مرتکب بشود، نه واجبي را ترک کند، خيلي از اين راه‌ها براي او حلّ مي‌شود. در تمام سال اين فرصت هست.