جلسه درس اخلاق (1397/06/08)

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم

بسم الله الرحمن الرحیم

«الحمد لله رب العالمین و صلّی الله علی جمیع الأنبیاء و المرسلین سيّما خاتمهم و أفضلهم محمّد(صلّی الله علیه و آله و سلّم) و أهل بیته الأَطیبین الأَنجبین سيّما بقيّة الله فی العالمین بِهم نَتولّيٰ و مِن أعدائِهم نَتبرّءُ اِلی الله».

«الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی جَعَلَنا مِنَ‏ الْمُتَمَسِّكِینَ‏ بِوِلايَةِ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ وَ الأَئِمَّةِ علیهم السلام‏»؛[1] «الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی‏ جَعَلَ‏ كَمَالَ‏ دِینِهِ وَ تَمَامَ نِعْمَتِهِ بِوَلَايَةِ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ عَلِيِّ بْنِ أَبِی طَالِبٍ علیه السلام‏».[2]

عید غدیر را که از اعیاد بزرگ جهان اسلام است به پیشگاه وليّ عصر و امت اسلامی و شما بزرگواران، روحانیت معزّز و برادران و خواهران ایمانی تهنیت عرض می‌کنیم. امیدواریم ذات اقدس الهی به برکت ولایت آن حضرت، این نظام را، این جامعه را، این امت را مشمول دعای ویژه وليّ عصر(ارواحنا فداه) قرار بدهد.

جریان غدیر خم یک امر تاریخی مسلّم است؛ اما ابتکاری که رسول گرامی(علیه و علی آله آلاف التّحیة و الثّناء) انجام داد از آن جهت که پیامبر خلیفه خداست و خلیفه کار مستخلف عنه را انجام می‌دهد، وجود مبارک حضرت کار الهی را انجام داد. بر اساس این مبنا وجود مبارک رسول گرامی درباره امیر مؤمنان(علیهما السلام) مکرّر مسئله نصب ولایت و امامت و خلافت آن حضرت را بازگو کرد؛ در آغاز نبوت و رسالت این مطرح بود، تا اواخر عمر.

اما آن جریان بین‌المللی را که احدی نتواند انکار کند، این را در یک ظرف زمان خاص و مکان مخصوص انجام داد، طوری که احدی نتواند انکار کند. خدا این کار را درباره توحید خودش کرد، در صحنه‌ای که احدی نتواند انکار بکند و آن جریان ﴿أَ لَسْتُ﴾[3] است. وجود مبارک رسول گرامی(علیه و علی آله آلاف التّحیة و الثّناء) جریان امیرالمؤمنین(سلام الله علیه) را در یک زمان و زمین خاصی مطرح کرد که احدی نتواند انکار بکند. ببینید عبارت‌ها، لفظ‌ها، خصوصیت‌ها، همه شبیه‌ هم هستند. خدای سبحان در سوره مبارکه «اعراف»، صحنه ﴿أَ لَسْتُ﴾ را مطرح کرد. حالا کجا بود بین صاحب‌نظران، بلکه صاحب‌بصران اختلاف است. خدا اوّلین و آخرین را در یک مشهد، در یک محضر شاهد و حاضر کرد که آنجا علم، علم شهودی است. علم دیدن است نه فهمیدن.