به آستان پاک حضرت فاطمه معصومه (س)

نگین افکنده بر خاتم ز مهر و انجم، این بانو

که باشد گوهری از آسمان هفتم، این بانو

میان چوب بست دست های زائران دارد

ضریحی سبز و حاصل خیز رشک طارم، این بانو

کویر از او گلستان است و می روید ز دامانش

هزاران باغ سیب و کشتزار گندم، این بانو

بسا شه دخت و شه بانو که رفت از یادها اما

نشد بین هزاران اسم در ایران گم، این بانو

خدا می خواست سلطان وطن تنها رضا (ع) باشد

پس از او هم شود پشت و پناه مردم، این بانو

اگر نالیم هفده قرن، کم باشد در این ماتم

که تنها بود هفده روز مهمان قم، این بانو...

افشین علا

  • هیچ نظری یافت نشد
افزودن نظر