آن که دل ها را گرفتار تو کرده زینب است

آن که دل ها را گرفتار تو کرده زینب است
هر دو عالم را خریدار تو کرده زینب است
آنکه کرده کربلا را کعبه ی دل ها، حسین
عرش را مدیون دربار تو کرده زینب است
آنکه بعد از بوسه بر رگهای تو قدش خمید
گریه ها بر زخم بسیار تو کرده زینب است
آنکه جای حضرت ام البنین در کربلا
مادری بهر علمدار تو کرده زینب است
آنکه در گودال نزد حضرت زین العباد
یاد از عشاق و زوار تو کرده زینب است
آنکه نطقش چون علی برنده تر از ذوالفقار
گرم تر از پیش، بازار تو کرده زینب است
آنکه از خصم لعین، پیراهنت را پس گرفت
شیعیان را زار و بیمار تو کرده زینب است
آنکه با صوت حزین و گریه ی جانسوز خود
دشمنان را هم عزادار تو کرده زینب است

شاعر: جواد حیدری

عیدا می‌گذرن، نوروزم تویی

حاج میثم مطیعی
شاعر و نغمه پرداز: دکتر محسن رضوانی

توو اين سال نو، حوّل حالنا
امشب اي پدر، استغفر لنا
اسم اعظمت، راه و دين من
با تو روشنه، فروردين من
دل خسته و شكسته ام رو به رسم هديه بگير
يه دل نو از لاي قرآن به رسم عیدی بده
عطر سيب سفره‌ي هفت سين به بركت فاطمه ست
هرچي سبزه ست تو كل دنيا، به شوق تو واشده
من اينو مي دونم، دينم رو مديونم
به نام زيباي علي
شيدا و مجنونم، تا آخر مي مونم
تا آخر، من پاي علي
يا حيدر يا حيدر، يا حيدر ياحيدر
يا حيدر يا حيدر مدد

بركات فراوان ماه رجب و اهميت روزه گرفتن و تسبيح مخصوص در اين ماه

آیت الله العظمی جوادی آملی

الآن ما در ماه رجب هستيم; اين ماه رجب تقريباً شهر الولايه است بعد به شهر الرساله مي‌رسيم بعد به شهر الله, لااقل بكوشيم مقداري از فضايل اين ماه را كه رحمت بر آن مي‌ريزد و «رجب الأصبّ»[1] است از آن بهره بگيريم; اگر توانستيم روزه‌هاي اين ماه را بگيريم اگر توانستيم از ايام اعتكاف غفلت نكنيم و اگر نشد از آن تسبيح مخصوصي كه در اين كتابهاي دعا آمده است غفلت نكنيم يعني اگر كسي موفق به روزه گرفتن نشد بگويد:

«سبحان الإله الجليل سبحان من لا يَنبغي التسبيحُ الا له سبحان الأعَزِّ الأكرم سبحان مَن لبس العزّ و هو له أهل»[2];

جلسه درس اخلاق (1397/10/27)

اعوذ بالله من الشيطان الرجيم

بسم الله الرحمن الرحيم

«الحمد لله رب العالمين و صلّي الله علي جميع الأنبياء و المرسلين سيّما خاتمهم و أفضلهم محمد(صلي الله عليه و آله و سلم) و اهل بيته الأطيبين الأنجبين سيما بقية الله في العالمين بِهم نَتولّيٰ و مِن أعدائِهم نَتبرّءُ اِلي الله».

بحث‌هاي روز پنج‌شنبه درباره نهج البلاغه اميرالمؤمنين(سلام الله عليه) بود که اين بحث‌ها بيش از بيست سال است که سابقه دارد. خطبه‌هاي نوراني آن حضرت و نامه‌هاي پربرکت آن حضرت بحث شد. به کلمات نوراني آن حضرت رسيديم. به شماره 63 از کلمات نوراني آن حضرت واصل شديم. مستحضريد که سيد رضي(رضوان الله تعالي عليه) اين کلمات نوراني را از خطبه‌ها و نامه‌هاي آن حضرت استنباط کردند. اين طور نبود که خود حضرت، تک تک اين کلمات را بيان فرموده باشند. يک خطبه مفصّلي است که بخشي از آن خطبه‌ها را سيد رضي(رضوان الله عليه) به عنوان کلمات حکيمانه انتخاب کرد يا نامه‌هاي مفصّلي است يا وصاياي مبسوطي است که از آنها اين کلمات را انتخاب کرد.