تفسیر سوره مبارکه فجر / جریان ابتلاء و بندگی / نصرت جریان حق و رسول و سیدالشهداء

تفسیر سوره مبارکه فجر / جریان ابتلاء و بندگی / نصرت جریان حق و رسول و سیدالشهداء

حجت الاسلام و المسلمین میرباقری - محرم الحرام 1435

بسم الله الرحمن الرحیم. الحمد لله رب العالمین و صل الله علی محمد و اله الطاهرین. اللّهمّ، كن لوليّك الحجة بن الحسن صلواتک علی و علی آبائه، في هذه السّاعة و في كلّ ساعة، وليّا و حافظا و قائدا و ناصرا و دليلا و عينا، حتّى تسكنه أرضك طوعا، و تمتّعه فيها طويلا و هب لنا رأفته و رحمته و دعائه و خیره ما ننال به سعة من رحمتک و فوزا عندک.

سوره مبارکه فجر، براساس روایاتی که داریم که از ائمه، خصوصا آقا امام صادق علیه السلام نقل شده، «سوره الحسین(ع)» نامیده شده است. و فرمودند: اگر مداومت بر قرائت این سوره در نوافل و فرائض داشته باشید، ثمره اش این است، که در روز قیامت همراه و هم درجه امام حسین علیه السلام خواهید بود.

واضح است که مقصود از این معیت، معیت قیومیه است. یعنی، اینطور نیست که ما در عرض امام حسین (ع) قرار بگیریم، زیرا این مسئله شدنی نیست و معیتی که در ادعیه هست همین معناست. مثل «اللهم اجعلنی مع الرسول سبیلا یا مع الحسین...» این معیت به معنای این است، که ما همراه آنها باشیم و قوام وجود ما به وجود آنها باشد و در سیر الی الله با امام خودمان سالک باشیم. معیت به معنای این که ما و امام حسین علیه السلام در روز قیامت یک جا می‌نشینیم، از اوهام است. این مقام برای انبیاء اولو العزم هم شجره ممنوعه است و همچنین حق طمع در آن را ندارند. بلا تشبیه مثل این که کسی دلش بخواهد خدا بشود، یا این که با خدا هم‌نشین بشود، یا این که هم عرض خدا بنشیند، معنی ندارد، بلکه این هوس و عین الحاد است. اگر می‌گوییم خدا با ماست و ما هم با خدای متعال هستیم، این معیت، معیت قیومیه است. اما سوره فجر قرائت های مختلفی دارد و چهار یا پنج معنا برای این سوره شده است که یکی دوتای آنها را تقدیم شما می کنم: