یا ایها العزیز غریبم امان بده- نجوا با امام زمان (عج)

یا ایها العزیز غریبم امان بده- نجوا با امام زمان (عج)

یا ایها العزیز غریبم امان بده
امشب به ما تو راه نجاتی نشان بده
از یاد برده ایم مناجات و اشک را
آقا بیا دوباره خودت یادمان بده
دنیا عجیب در نظرم جلوه کرده است
در این کویر غربت ما را تکان بده
آواره ایم خیمه سبز شما کجاست
آرامشی به این دل بی خانمان بده
امشب به جای عابر مظلوم کوچه ها
خرما و نان به دست یتیمانمان بده

دانلود فایل صوتی با صدای حاج میثم مطیعی

دعاي ابوحمزه ثُمالي (بخش ششم)

دعای ابوحمزه ثُمالی (بخش ششم)

وَما اَ نَا يا سَيدي وَما خَطَري هَبْني بِفَضْلِكَ سَيدي وَتَصَدَِّْ عَلَي

و چه هستم من اي آقاي من و چه ارزشي دارم؟ مرا به فضل خويش ببخش اي آقاي من و بر من

بِعَفْوِكَ وَجَلِّلْني بِسَِتْرِكَ وَاعْفُ عَنْ تَوْبيخي بِكَرَمِ وَجْهِكَ سَيدي

با عفو خود نيكي كن و با پرده پوشي‌ات بپوشانم و درگذر از سرزنش كردنم به بزرگواري ذاتت، آقاي من

اَنَا الصَّغيرُ الَّذي رَبَّيتَهُ وَاَ نَا الْجاهِلُ الَّذي عَلَّمْتَهُ وَاَ نَا الضّآلُّ الَّذي

من همان بنده خردسالي هستم كه پروريدي و همان ناداني هستم كه دانايش كردي و همان گمراهي هستم كه

هَدَيتَهُ وَاَ نَاالْوَضيعُ الَّذي رَفَعْتَهُ وَاَ نَا الْخآئِفُ الَّذي آمَنْتَهُ وَالْجايعُ

راهنمايي‌اش كردي و همان پستي هستم كه بلندش كردي و همان ترساني هستم كه امانش دادي و گرسنه‌اي هستم

الَّذي اَشْبَعْتَهُ وَالْعَطْشانُ الَّذي اَرْوَيتَهُ وَالْعارِي الَّذي كَسَوْتَهُ

كه سيرش كردي و تشنه‌اي هستم كه سيرابش كردي و برهنه‌اي هستم كه پوشانديش

رسول خدا(ص) منادی توحید و وحی؛ حقیقت وحی و ارتباط آن با کلمه روح- 6

رسول خدا(ص) منادی توحید و وحی؛ حقیقت وحی و ارتباط آن با کلمه روح- 6

حجت الاسلام و المسلمین میرباقری - رمضان 92

نکات موجود در آیه آخر سوره کهف

بسم الله الرحمن الرحیم الحمدلله رب العالمین و صلی الله علی سیدنا محمد و آله الطاهرین و لعنة علی اعدائهم. قرآن کریم در انتهای سوره مبارکه کهف می فرماید: «قُلْ إِنَّما أَنَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ يُوحى‏ إِلَيَّ أَنَّما إِلهُكُمْ إِلهٌ واحِدٌ فَمَنْ كانَ يَرْجُوا لِقاءَ رَبِّهِ فَلْيَعْمَلْ عَمَلاً صالِحاً وَ لا يُشْرِكْ بِعِبادَةِ رَبِّهِ أَحَداً»(کهف/110)، در این آیه شریفه معارف فراوانی مندرج هست که من بعضی هایش اشاره می کنم. خداوند در این آیه خطاب به وجود مقدس نبی خاتم می فرماید: پیغمبر ما بگو «قُلْ إِنَّما أَنَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ يُوحى‏ إِلَيَّ»، من بشری مثل شما هستم که به من وحی می شود. آنچه به من وحی می شود این است که «أَنَّما إِلهُكُمْ إِلهٌ واحِدٌ»، اله شما یکی بیشتر نیست، «فَمَنْ كانَ يَرْجُوا لِقاءَ رَبِّهِ»، پس اگر کسی امید به لقاء پروردگارش دارد و این امید در وجودش زنده است «فَلْيَعْمَلْ عَمَلاً صالِحاً وَ لا يُشْرِكْ بِعِبادَةِ رَبِّهِ أَحَداً».

از انتهای آیه که معنا را شروع می کنیم گویا اگر کسی اهل عمل صالحی که منظور نظر قرآن است شد و در عبادت اهل اخلاص بود و مراتب اخلاص را طی کرد به لقاء پروردگار می رسد، منتها همه اینها ذیل وحی نبی اکرم است، و آنچه به پیامبر گرامی اسلام وحی شده حقیقت توحید است. این وحی راه سلوک ما تا لقاء الله است و اگر وحی نبود و این رابطه منقطع بود، هیچ راهی به سوی لقاء پروردگار و درک حقیقت توحید وجود نداشت.

حال چند نکته را متذکر می شوم. نکته اول این است که خداوند در این آیه می فرماید: ای پیامبر به مردم بگو من بشری هستم مثل شما. نکته دوم این است که «يُوحى‏ إِلَيَّ»، به من وحی می شود. نکته سوم محتوای وحی نبی اکرم است که «أَنَّما إِلهُكُمْ إِلهٌ واحِدٌ». نکته چهارم این است که خداوند متفرع بر مطلب قبلی می فرماید: «فَمَنْ كانَ يَرْجُوا لِقاءَ رَبِّهِ»، گویا امید به لقاء بعد از دعوت نبی اکرم پیدا می شود.