هیئت اینترنتی نبأ

بر سیل اشک خانه بناکرده ام ولی

بر سیل اشک خانه بناکرده ام ولی

برپا شده است در دل من خیمه ی غمی
جانم چه نوحه و چه عزا و چه ماتمی
عمری است دلخوشم به همین غم که در جهان
غیر از غمت نداشته ام یار و همدمی
بر سیل اشک خانه بناکرده ام ولی
این بیت سُست را نفروشم به عالمی
گفتی شکار آتش دوزخ نمی شود
چشمی که در عزای تو لب تر کند نمی
دستی به زلف دسته ی زنجیرزن بکش
آشفته ام میان صفوف منظّمی
می خوانی ام به حُکم روایات روشنی
می خواهمت مطابق آیات محکمی
ذی الحجّه اش درست به پایان نمی رسد
تقویم اگر نداشته باشد مُحرّمی ...

شاعر: سعید بیابانکی

دانلود فایل صوتی

ادامه مطلب


قداست جانفشانی (10): فرازهایی از کتاب سفر شهادت امام موسی صدر (حفظه الله)

قداست جانفشانی (10): فرازهایی از کتاب سفر شهادت امام موسی صدر (حفظه الله)

امام ﺣﺴﯿﻦ (ع) ﺷﻬﯿﺪ اﺳﺖ ﺑﺮاي ﻫﺮ اﻧﺴﺎن ﻣﺆﻣﻦ و ﻫﺮ ﭼﻪ اﯾﻤﺎن اﻧﺴﺎن ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺷﻮد اﺧﺘﺼﺎص ﺣﺴﯿﻦ (ع) ﺑﻪ او ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﯽﺷﻮد. ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﯾﮏ درﺟﻪ از اﯾﻤﺎن دارد، ﺣﺴﯿﻦ ﯾﮏ درﺟﻪ ﺑﻪ او اﺧﺘﺼﺎص دارد، و ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﻣﺜﻼ ده درﺟﻪ از اﯾﻤﺎن دارد، ﺣﺴﯿﻦ ﻧﯿﺰ ﺑﻪ اﻧﺪازه ده درﺟﻪ ﺑﻪ او اﺧﺘﺼﺎص دارد. وﻗﺘﯽ ﻣﻦ ﻣﯽﮔﻮﯾﻢ: ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻧﻤﺎز ﻣﯽﺧﻮاﻧﻨﺪ و ﺑﻪ ﻣﺴـﺠﺪ ﻣﯽآﯾﻨﺪ و ﺷﻌﺎﯾﺮ اﻟﻬﯽ را ﺑﻪ ﭘﺎ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ، ﺣﺴﯿﻦ ﭘﯿﺶ از ﻫﺮ ﮐﺴـﯽ اﺧﺘﺼﺎص ﺑﻪ آﻧﺎن دارد، ﺳﺨﻨﯽ ﺑﻪ ﮔﺰاف ﻧﮕﻔﺘﻪاﯾﻢ و ﻣﺒﺎﻟﻐﻪ ﻧﮑﺮده‌اﯾﻢ، زﯾﺮا ﺷﻤﺎ ﺑﺎ ﺧﻮاﻧﺪن ﻧﻤﺎز و اﺟﺘﻤﺎﻋﺎت ﻣﺬﻫﺒﯽ و ﺑﺮﭘﺎﯾﯽ ﺷـﻌﺎﯾﺮ اﻟﻬﯽ ﻣﺎ ﻫﻤﮕﯽ ادﻋﺎ ﻣﯽﮐﻨﯿﻢ ﮐﻪ ﻣﺆﻣﻦ ﻫﺴﺘﯿﻢ و ﺑﻪ ﻫﻤﺎن اﻧﺪازه ﮐﻪ ادﻋﺎ ﻣﯽﮐﻨﯿﻢ، ﺣﺴﯿﻦ ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﻣﺎﺳﺖ، زﯾﺮا او ﺑﺮاي ﻣﺎ و دﯾﻦ ﻣﺎ و ﺧﻂ ﻣﺎ و رﻓﺘﺎر ﻣﺎ ﮐﺸـﺘﻪ ﺷـﺪ. اندوهی ﮐﻪ ﺷـﻤﺎ ﻧﺴـﺒﺖ ﺑﻪ ﺣﺴـﯿﻦ اﺣﺴﺎس ﻣﯽﮐﻨﯿﺪ ﻧﺸﺎﻧﻪ اﯾﻤﺎن ﺷـﻤﺎﺳﺖ و اﮔﺮ اﺣﺴﺎس ﺑﯽﺗﻔﺎوﺗﯽ و ﺑﯽاﻋﺘﻨﺎﯾﯽ ﮐﻨﯿـﺪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﺑﯽاﯾﻤﺎﻧﯽ ﺷـﻤﺎﺳﺖ. ﻣﻮﺿﻮع روﺷﻦ اﺳﺖ؟ از اﯾﻦ رو اﻣﺎم (ع) ﺗﺄﮐﯿـﺪ ﻣﯽﮐﻨـﺪ ﮐﻪ ﭘﯿﺮوان ﻣﺎ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﻫﺴـﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﻧﺪوه ﻣﺎ اﻧﺪوﻫﮕﯿﻦ و ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺷﺎدي ﻣﺎ ﺷﺎد ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ. ﻣﺎ در اﯾﻦ روزﻫﺎ ﺳـﺨﺖ اﺣﺴﺎس ﻏﻢ و اﻧﺪوه ﻣﯽﮐﻨﯿﻢ، ﺑﯿﺶ از وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﻋﺰﯾﺰ ﯾﺎ دوﺳﺖ ﯾﺎ ﺧﻮﯾﺸﺎوﻧﺪي را از دﺳﺖ داده ﺑﺎﺷﯿﻢ. ﭼﺮا اﻧﺪوه ﺑﺮ ﺣﺴﯿﻦ ﺑﯿﺸﺘﺮ اﺳﺖ اي ﺑﺮادران؟

ﻣﺒـﺎﻟﻐﻪ ﻧﻤﯽﮐﻨﻢ و ﺷـﻌﺮ ﻫﻢ ﻧﻤﯽﮔﻮﯾﻢ، اﯾﻦ ﺣﻘﯿﻘﺖ اﺳﺖ. اﻧﺴـﺎن وﻗﺘﯽ دوﺳﺖ ﯾـﺎ ﻧﺰدﯾﮑﯽ را از دﺳﺖ ﻣﯽدﻫـﺪ ﻧﺎراﺣﺖ ﻣﯽﺷﻮد. ﭼﺮا؟
ﭼﻮن ﭘﺸﺘﯿﺒﺎن ﯾﺎ ﺗﮑﯿﻪﮔﺎه ﯾﺎ ﻋﺰت ﯾﺎ ﺳﺮﭘﺮﺳﺘﯽ ﯾﺎ ﻣﺎل او را از دﺳﺖ داده اﺳﺖ.

ﺧـﺪﻣﺎت ﺣﺴـﯿﻦ ﺑﻪ دﯾﻦ ﻓﺮاﺗﺮ از ﻫﺮ ﺧـﺪﻣﺖ دﯾﮕﺮي اﺳﺖ. ﺧـﺪﻣﺖ ﻫﯿـﭻ ﯾـﮏ از ﺑﺮادر و ﭘـﺪر و ﺧﻮﯾﺸـﺎن و دوﺳﺖ و ﯾـﺎور ﻣﻦ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺧـﺪﻣﺎت ﺣﺴـﯿﻦ ﻧﯿﺴﺖ. وﻗﺘﯽ ﻣﻦ ﺑﺮاي ﭘـﺪرم اﻧـﺪوﻫﮕﯿﻦ ﻣﯽﺷﻮم، ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮاي ﺣﺴـﯿﻦ ﺑﯿﺸﺘﺮ اﻧﺪوﻫﮕﯿﻦ ﺷﻮم. ﭘﺪر ﺑﻮدن ﺣﺴـﯿﻦ ﺑﺮاي ﻣﻦ ﻓﺮاﺗﺮ از ﭘﺪر ﺑﻮدن ﭘﺪرم ﺑﺮاي ﻣﻦ اﺳﺖ. ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﻣﺎ ﺻﺒﺢ و ﻋﺼﺮ و ﺷﺐ و ﻫﻤﻪ وﻗﺖ ﻣﺠﻠﺲ ﻋﺰا ﺑﻪ ﭘﺎ ﻣﯽﮐﻨﯿﻢ ﺗﺎ ﻧﺸﺎن دﻫﯿﻢ اﻧﺪوه ﻣﺎ ﺑﺮ ﺣﺴﯿﻦ ﻓﺮاﺗﺮ از ﻫﺮ اﻧـﺪوه دﯾﮕﺮي اﺳﺖ. ﻣـﺎ ﺑﺮاي از دﺳﺖ دادن ﻋﺰﯾﺰاﻧﻤـﺎن ﯾـﮏ ﯾـﺎ دو ﺑـﺎر ﯾـﺎ ﯾـﮏ ﻫﻔﺘﻪ، ﭼﻬـﻞ روز ﯾـﺎ ﯾﮏ ﺳﺎل ﻣﺮاﺳﻢ ﻋﺰا ﻣﯽﮔﯿﺮﯾﻢ، وﻟﯽ ﺑﺮاي ﺣﺴـﯿﻦ (ع) اﯾﻦ ﻣﺮاﺳﻢ ﻫﺮ ﺳﺎل و ﻫﺮ زﻣﺎن در روز ﻋﺎﺷﻮرا و دﻫﻪ اول ﻣﺤﺮم ﺻﺒﺢ و ﻋﺼﺮ و ﺷﺐ ﺑﺮﮔﺰار ﻣﯽﺷﻮد. اﯾﻦ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﭼﯿﺴﺖ؟ ﻧﺸﺎﻧﻪ آن اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﯽﺧﻮاﻫﯿﻢ اﻓﺰون ﺑﺮ زﺑﺎن ﺑﺎ ﻋﻤﻞ ﺧﻮد ﻧﯿﺰ ﺛﺎﺑﺖ ﮐﻨﯿﻢ ﮐﻪ ﻣﺎ ﻋﻈﻤﺖ اﯾﻦ ﻣﺼـﯿﺒﺖ و اﻧـﺪوه ﺑﺴـﯿﺎر آن و ﺗـﺄﺛﯿﺮ ﻋﻤﯿﻖ اﯾﻦ ﺷـﻬﺎدت را در دﻟﻬـﺎي ﺧﻮد اﺣﺴﺎس ﻣﯽﮐﻨﯿﻢ. ﺣﺴـﯿﻦ (ع) ﭘﯿﺶ از اﻧﮑﻪ ﺷـﻬﯿﺪ دﯾﮕﺮان ﺑﺎﺷـﺪ، ﺷـﻬﯿﺪ ﻣﺎ اﺳﺖ. ﻣﺎ ﻧـﺎراﺣﺘﯿﻢ ﭼﻮن ﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﻣﺎ ﺑﻮد از دﺳﺖ دادهاﯾﻢ. ﻣﺎ ﭘـﺪر و ﻣﺎدر و دوﺳﺖ و ﯾﺎور و ﺗﮑﯿﻪﮔﺎه و ﻋﺰت و ﺳـﺮﭘﺮﺳﺖ و ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺧﻮد را از دﺳﺖ داده‌اﯾﻢ ﺑﻪ وﯾﮋه آﻧﮑﻪ اﺣﺴﺎس ﻣﯽﮐﻨﯿﻢ او ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻣﺎ ﻓﺪاﮐﺎري ﮐﺮد. ﯾﻌﻨﯽ ﭼﻪ ﺑﺮاي ﻣﺎ ﻓﺪاﮐﺎري ﮐﺮد؟ آﯾﺎ ﻣﺒﺎﻟﻐﻪ ﻣﯽﮐﻨﻢ؟ ﻧﻪ، ﻣﯽﮔﻮﯾﻢ ﺑﺮاي ﻣﺎ، ﺑﻠﻪ. ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﮐﺴـﯽ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺣﻔﻆ ﻣﺎل ﺷـﻤﺎ ﮐﺸـﺘﻪ ﺷﻮد ﯾﺎ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺣﻔﻆ ﻋﺰت و آﺑﺮوي ﺷﻤﺎ ﮐﺸـﺘﻪ ﺷﻮد. وﻟﯽ ﺣﺴـﯿﻦ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺣﻔﻆ ﻫﻤﻪ اﯾﻨﻬﺎ ﺑﺮاي ﻣﻦ و ﺷـﻤﺎ ﮐﺸـﺘﻪ ﺷـﺪ.

ادامه مطلب


 جلسه درس اخلاق (1397/08/24)

جلسه درس اخلاق (1397/08/24)

اعوذ بالله من الشيطان الرجيم
بسم الله الرحمن الرحيم

«الحمد لله رب العالمين و صلّي الله علي جميع الأنبياء و المرسلين و الأئمة الهداة المهديّين سيّما خاتم الأنبياء و خاتم الأوصياء(عليهما آلاف التّحية و الثّناء) بِهم نَتولّيٰ و مِن أعدائِهم نَتبرّءُ اِلي الله».

شهادت امام عسکري(صلوات الله و سلامه عليه) را به پيشگاه وليّ عصر و امت اسلامي و شما بزرگواران تسليت عرض مي‌کنيم. اميدواريم ذات اقدس الهي به برکت اين خاندان، نظام ما و ملّت و مملکت ما و جهان اسلام و تشيّع را در سايه وليّ‌اش(سلام الله عليه) حفظ بفرمايد.

بياني نوراني جزء وصاياي امام عسکري(سلام الله عليه) است که ممکن است در اثناي بحث آن روايت نوراني به عرض شما برسد. اما بحث‌هاي روز پنج‌شنبه درباره شرح نهج البلاغه علي بن ابيطالب(سلام الله عليه) است. اين کتاب نوراني 241 خطبه دارد و 79 نامه و 473 از کلمات حکيمانه آن حضرت نقل شده است. در طي اين بيش از 25 سال تقريباً بخش وسيعي از اينها يعني آن 241 خطبه و اين 79 نامه، اينها بحث شد. رسيديم به کلمات نوراني آن حضرت، الآن به کلمه سي و هفتم رسيديم. در اين کلمه نوراني سي و هفتم حضرت اين چنين مي‌فرمايد: «قَالَ عوَ قَدْ لَقِيَهُ عِنْدَ مَسِيرِهِ إِلَی الشَّامِ دَهَاقِينُ الْأَنْبَارِ فَتَرَجَّلُوا لَهُ وَ اشْتَدُّوا بَيْنَ يَدَيْهِفَقَالَ‏ مَا هَذَا الَّذِي صَنَعْتُمُوهُ فَقَالُوا خُلُقٌ مِنَّا نُعَظِّمُ بِهِ أُمَرَاءَنَا فَقَالَ وَ اللَّهِ مَا يَنْتَفِعُ بِهَذَا أُمَرَاؤُكُمْ وَ إِنَّكُمْ لَتَشُقُّونَ عَلَي أَنْفُسِكُمْ فِي دُنْيَاكُمْ وَ تَشْقَوْنَ بِهِ فِي [أُخْرَاكُمْ‏] آخِرَتِكُمْ وَ مَا أَخْسَرَ الْمَشَقَّةَ وَرَاءَهَا الْعِقَابُ وَ أَرْبَحَ الدَّعَةَ مَعَهَا الْأَمَانُ مِنَ النَّارِ».

ادامه مطلب

این چای روضه ها که مرا زیر و رو کند
عطرش ز دور کار هزاران سبو کند
زاهد بیا که این می بی غش دو ساله است
دردش تو را بسازد و حالت نکو کند