هیئت اینترنتی نبأ

زندگی چیز دیگری شده است، تا به نامت رسیده ایم حسین

زندگی چیز دیگری شده است، تا به نامت رسیده ایم حسین !
عشق سوغاتِ کربلاست اگر مزه اش را چشیده ایم حسین !
هر دلی را به دلبری دادند ، هر سری را به سَروری دادند
ما که هر وقت گفته ایم خدا ، از خدایت شنیده ایم : حسین !
از خدایت شنیده ایم که گفت : نقش ها ما کشیده ایم اما
" اَحسنُ الخالِقین " از آن روییم که تو را آفریده ایم حسین !
زینت شانه های پیغمبر ! تا شنیدیم ساعت آخر :
دل چگونه بریدی از اکبر ، دل از عالم بریده ایم حسین !
این عَلَم ها و این علامت ها این چنین بی دلیل خم نشدند
همه ی ما شریک غم های خواهری قد خمیده ایم حسین !
تن بی دست مانده ی سقا دیده ای ، وای از دلت آقا !
در عوض ما کنار هر آبی عکس دستی کشیده ایم حسین !
بین شرم نگاه عباس و آن دل نازک شما چه گذشت ؟
از حرم تا حرم نفهمیدیم ما که هر چه دویده ایم حسین !
روضه های مدینه می خوانیم اول کربلا و می دانیم
از دعاهای مادرت بوده که به این جا رسیده ایم حسین !

شاعر: قاسم صرافان

دانلود فایل صوتی

ادامه مطلب


خطبه پیامبر اکرم (ص) در آستانه ی ماه رمضان

خطبه شعبانیه یکی از زیباترین و با ارزش منشورهای اخلاقی و اعتقادی است که پیامبر اکرم (صلی الله علیه و اله و سلم) در عظمت ماه مبارک رمضان آن را برای یاران خود ایراد فرموده است.
پیامبر اکرم (صلی الله علیه واله و سلم) در این خطبه ارزشمند نکات زیبایی از شاخص های سبک زندگی اسلامی را متذکر شده اند.

عَنِ الرِّضَا عَنْ آبَائِهِ عَنْ عَلِیٍّ علیه السلام قَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلی الله علیه وآله خَطَبَنَا ذَاتَ یَوْمٍ فَقَالَ:

أَیُّهَا النَّاسُ إِنَّهُ قَدْ أَقْبَلَ إِلَیْکُمْ شَهْرُ اللَّهِ بِالْبَرَکَةِ وَ الرَّحْمَةِ وَ الْمَغْفِرَةِ شَهْرٌ هُوَ عِنْدَ اللَّهِ أَفْضَلُ الشُّهُورِ

وَ أَیَّامُهُ أَفْضَلُ الْأَیَّامِ وَ لَیَالِیهِ أَفْضَلُ اللَّیَالِی وَ سَاعَاتُهُ أَفْضَلُ السَّاعَاتِ.

ای مردم! ماه خدا با برکت و رحمت و آمرزش به سوی شما رو کرده است.
ماهی که نزد خدا، بهترین ماه‌هاست و روزهایش بهترین روزها و شب‌هایش بهترین شب‌ها و ساعت‌هایش بهترین ساعت‌هاست.

هُوَ شَهْرٌ دُعِیتُمْ فِیهِ إِلَی ضِیَافَةِ اللَّهِ وَ جُعِلْتُمْ فِیهِ مِنْ أَهْلِ کَرَامَةِ اللَّهِ أَنْفَاسُکُمْ فِیهِ تَسْبِیحٌ وَ نَوْمُکُمْ فِیهِ عِبَادَةٌ وَ عَمَلُکُمْ فِیهِ مَقْبُولٌ

وَ دُعَاؤُکُمْ فِیهِ مُسْتَجَابٌ فَاسْأَلُوا اللَّهَ رَبَّکُمْ بِنِیَّاتٍ صَادِقَةٍ وَ قُلُوبٍ طَاهِرَةٍ أَنْ یُوَفِّقَکُمْ لِصِیَامِهِ وَ تِلَاوَةِ کِتَابِهِ.

ماهی که در آن شما را به مهمانی خدا دعوت کرده اند و شما در آن از اهل کرامت خدا شده اید. نفس های شما در آن ثواب تسبیح و ذکر خدا دارد و خواب شما ثواب عبادت.
اعمال شما در آن پذیرفته است و دعاهای شما مستجاب، پس، از پروردگار خویش با نیت های راستین و دل‌های پاک، بخواهید که توفیق روزه این ماه و تلاوت قرآن در آن را به شما عنایت فرماید.

فَإِنَّ الشَّقِیَّ مَنْ حُرِمَ غُفْرَانَ اللَّهِ فِی هَذَا الشَّهْرِ الْعَظِیمِ وَ اذْکُرُوا بِجُوعِکُمْ وَ عَطَشِکُمْ فِیهِ جُوعَ یَوْمِ الْقِیَامَةِ وَ عَطَشَهُ

وَ تَصَدَّقُوا عَلَی فُقَرَائِکُمْ وَ مَسَاکِینِکُمْ وَ وَقِّرُوا کِبَارَکُمْ وَارْحَمُواصِغَارَکُمْ وَ صِلُوا أَرْحَامَکُمْ.

ادامه مطلب


اَللّهُمَّ رَبَّ شَهْرِ رَمَضانَ

اَللّهُمَّ رَبَّ شَهْرِ رَمَضانَ الَّذى اَنْزَلْتَ فيهِ الْقُرْآنَ وَافْتَرَضْتَ على عِبادِكَ فيهِ الصِّيامَ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ

وَ ارْزُقْنى حَجَّ بَيْتِكَ الْحَرامِ فى عامى هذا وَ فى كُلِّ عامٍ وَ اغْفِرْ لى تِلْكَ الذُّنُوبَ الْعِظامَ فَاِنَّهُ لا يَغْفِرُها غَيْرُكَ يا رَحْمنُ يا عَلاّمُ.

خدايا اى پروردگار ماه رمضان كه در آن قرآن را فرستادى و بر بندگان روزه را در اين ماه واجب كردى درود فرست بر محمد و آل محمد
و روزيم گردان حج خانه محترم خود كعبه را در اين سال و در هر سال و بيامرز برايم اين گناهان بزرگ را كه براستى نيامرزد
آن ها را جز تو اى بخشاينده و اى بسيار دانا.

ادامه مطلب


آماده استقبال از ماه مبارک رمضان باشیم

آیت الله العظمی جوادی آملی

خداوند در قرآن می فرماید «يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا»، «يا أَيُّهَا النَّاس‏»، اين منادات است! اما ما که مناجات مي‌کنيم داعيه نزديکي داريم، يعني انسان تا نزديک نشود که جاي مناجات نيست. حالا معلوم نيست که آن حاجت ما درست باشد، ولي داعيه نزديکي داريم.

خصصيه مناجات شعبانيه اين است که خداوند با ما مناجات مي‌کند. ذات أقدس الهي وقتي مناجات مي‌کند يعني چه؟ خدايا! من اين‌قدر نزديک بشوم و مقرّب بشوم که «وَ اجْعَلْنِي مِمَّنْ نَادَيْتَهُ فَأَجَابَكَ»! يعني ما واقعاً نزديک او شديم، در حقیقت خداوند ما را به خود نزديک کرد، ما را برد بالا.

چه وقت ما به خداوند نزديک مي‌شويم که او با ما مناجات کند؟ اين نکته در همان مراحل عاليه همين مناجات شعبانيه آمده است. اولاً فرمود دشمن انسان ـ که در سوره مبارکه «حشر» و اينها آمده ـ در درون انسان می باشد و خيلي هم به او نزديک است؛ اين بخل، اين غرور، اين خودخواهي، اين دشمن حاضر است، اين را بايد برداريم تا اينکه اهل مناجات بشويم. گاهي انسان تلاش و کوشش مي‌کند براي قطع اين‌گونه از علايق، اين يک مرحله است اما گاهي وقتي به قطع علايق موفق شد، به انقطاع مي‌رسد؛ «قطع» يعني اينکه آدم در صدد تلاش و کوشش است که اين بند را بگسلد؛ اما «انقطاع» خيلي دقيق‌تر از «قطع» است و به این معناست که ديگر ما به او هم توجه نداريم. «کمال انقطاع» که مرحله سوم است و در اين مناجات شعبانيه آمده اين است «هَبْ لِي كَمالَ الانْقِطاعِ الَيْك‏»، آن‌وقت در مرحله بعد «وَ اجْعَلْنِي مِمَّنْ نَادَيْتَهُ فَأَجَابَكَ وَ لَاحَظْتَهُ ُ فَصَعِقَ لِجَلَالِكَ»، انسان شايسته است که مناجات او بشنود.

: لذّتي که يک انسان وارسته از اینگونه مناجات دارد، قابل قياس با هیچ چیز نيست. اين غذاهاي لذيذ مادامي که در فضاي دهان است لذيذ است، وگرنه بعد از هضم، عفِن است؛ آن لذّتي که «لَا لَغْوٌ فِيهَا وَ لاَ تَأْثِيمٌ»، در همين مناجات‌هاست. رسیدن به این لذت شدني است و اگر شدني نبود به ما نمي‌گفتند بخوانيد، اصرار هم دارند که بخوانيد و دستور دادند به ما. اين چهار مرحله را که آدم طي بکند آن قلّه‌اش همين است که انسان مورد مناجات ذات أقدس الهي بشود. آن‌وقت يک کسي ـ خدايي ناکرده ـ اينها را به چيز ديگر بفروشد، معلوم مي‌شود که «خَسِرَ الدُّنْيا وَ الْآخِرَةَ» است.

از هم‌اکنون آماده باشيم به استقبال ماه مبارک رمضان برويم، به ضيافت الهي برويم. در این ضیافت هم می توان مهمان و هم می توان میزبان خدای متعال بود؛ چه در ماه مبارک رمضان انسان جزء «ضيوف الرحمان» مي‌شود، چه در حج و عمره جزء «ضيوف الرحمان» مي‌شود. فرمود من هم اگر دعوت بکنيد مي‌آيم، اين حديث نوراني «أَنَا عِنْدَ الْمُنْكَسِرَةِ قُلُوبُهُم‏» همين است؛ اگر من را به عنوان مهمان دعوت بکنيد و بشويد ميزبان، من هم مي‌آيم؛ اما من همه جا نمي‌روم «أَنَا عِنْدَ الْمُنْكَسِرَةِ قُلُوبُهُم‏». پس آنها که جمع بين ميزباني و مهماني خداوند را داشته باشند «طوبي لهم و حسن مآب»؛ اما براي ما حداقل اين است که حالا يا ميزبان بشويم يا مهمان بشويم اين راه باز است.

ادامه مطلب

این چای روضه ها که مرا زیر و رو کند
عطرش ز دور کار هزاران سبو کند
زاهد بیا که این می بی غش دو ساله است
دردش تو را بسازد و حالت نکو کند